ارزیابی و مقایسه عملکرد جاذبهای نانوساختار و اکسیدهای فلزی دارای آهن به منظور حذف یونهای آرسنیک

این پژوهش به ارزیابی عملکرد نانوجاذبهای چند فلزی بر پایه اکسید آهن در حذف یونهای آرسنیک از محلولهای آبی می پردازد. آرسنیک به عنوانیک شبه فلز سمی و خطرناک، در منابع آب به دلیل فعالیت های طبیعی و انسانی حضور دارد و از مهم ترین آلایندههای محیط زیست محسوب می شود. به کارگیری نانوجاذبها به دلیل ویژگی های منحصر به فرد، شامل مساحت سطح بالا، ساختار متخلخل و فعالیت شیمیایی بالا،یکی از روشهای نوین و موثر در حذف آرسنیک است . در مطالعه پیش رو، نانوجاذبهای ترکیبی اکسید آهن با فلزاتی مانند مس ، منگنز، آلومینیوم و تیتانیوم مورد بررسی قرار گرفته و ظرفیت جذب آنها برای حذف گونه های مختلف آرسنیک As (III)) و (As (V) ارزیابی شده است . نتایج نشان می دهد که استفاده از فلزات اضافی در ساختار نانوجاذبهای اکسید آهن می تواند به طور قابل توجهی کارایی آنها را در حذف آرسنیک بهبود بخشد. این نانوجاذبها با قابلیت شیمیایی بالا و پایداری مناسب ، گزینه های مناسبی برای استفاده در سیستم های تصفیه آب در مناطقی با آلودگی های شدید به آرسنیک هستند.

کلیدواژه ها:

جذب سطحی ، آرسنیک ، نانوجاذب ، اکسید آهن ، اکسیدهای چند فلزی