نقش نظام آموزشی و برنامه درسی در مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

از عناصر اصلی آموزش و پرورش که باید به صورت راهبردی و اثربخش به آن نگریسته شود، برنامه های درسی است. تردیدی نیست که برنامه های درسی به عنوان قلب آموزش و پرورش، که آخرین تحولات و دست آوردهای بشری در عرصه های گوناگون علمی در آن بازتاب می یابد و به نیروی فعال آینده منتقل می شود، در نظر گرفته بر این اساس، ضروری است که برنامه های درسی می شوند پاسخگوی نیازهای در حال تحول جامعه و بخش های مختلف آن باشند تا از این طریق حیات و تداوم جامعه صورت گیرد. برنامه های درسی در آموزش و پرورش ابزار علمی و اجتماعی نیرومندی هستند که ضمن ترسیم چگونگی و حدود انتقال دانش و مهارت ها، تجربه ای علمی برای دانش آموزان محسوب می شوند. مسئولیت اجتماعی یک مدرسه، مسئولیت داوطلبانه ای است که اعضای مدرسه در برابر جامعه با پذیرش اصول اخلاقی، توسعه ارزش های دموکراتیک و پایدار، رفتار شفاف و اخلاقی در مشارکت فعال داوطلبانه، خودآموزی رفتار مسئولیت پذیری اجتماعی و تعهد به در نظر گرفتن نیازهای ذینفعان در چهارچوب قوانین و استانداردهای بین المللی انجام می دهند. بدین منظور، مدرسه می تواند با بهره گیری از نیروهای متخصص و اختصاص امکانات لازم و ایجاد برنامه های مناسب و متنوع علمی، ورزشی، فرهنگی و ... برای کلیه دانش آموزان گذشته از انتقال دانش و مهارت، بر رفتار و اجتماعی کردن افراد و همسازی با اخلاق اجتماعی از طریق انتقال ارزش ها، هنجارها و نگرش های اجتماعی مطلوب و مناسب تاثیرات شگرفی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: نظام آموزشی ، مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، مسئولیت پذیری.