تحلیل و پایش تغییرات کاربری اراضی شهری با استفاده از تصاویر ماهواره ای و تکنیک های سنجش از دور: کاربرد در برنامه ریزی شهری شهرداریها

تحلیل و پایش تغییرات کاربری اراضی شهری از مهم ترین چالش های مدیریت شهری و برنامه ریزی فضایی است که با گسترش سریع شهرنشینی ، فشارهای زیست محیطی و تغییرات اجتماعی -اقتصادی پیچیده تر شده است . این پژوهش با هدف بررسی سیستماتیک توانایی تصاویر ماهواره ای و تکنیک های سنجش از دور در شناسایی ، تحلیل و مدل سازی تغییرات کاربری اراضی شهری انجام شده است . روش تحقیق این مطالعه از نوع کتابخانه ای و مروری بوده و با بررسی مقالات و منابع علمی منتشرشده در دهه اخیر، الگوریتم های طبقه بندی، مدل سازی تغییرات فضایی و روش های تحلیلی مبتنی بر داده های چندزمانه و چندطیفی مورد مطالعه قرار گرفته است . نتایج تحلیل ها نشان می دهد که تصاویر ماهواره ای با وضوح بالا در ترکیب با شاخص های طیفی و الگوریتم های یادگیری ماشین از جمله شبکه های عصبی ، ماشین بردار پشتیبان و تحلیل خوشه ای، توانایی شناسایی تغییرات جزئی و معنادار در کاربری اراضی شهری را دارند. این تکنیک ها به ویژه در تحلیل تغییرات سریهای زمانی و پیش بینی روندهای آتی موثر بوده و امکان مدل سازی دقیق تغییرات مکانی -زمانی را فراهم کرده اند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که گسترش نامتوازن کاربریهای مسکونی و صنعتی ، کاهش پوشش گیاهی و افزایش پدیده گرمایش شهری از مهم ترین پیامدهای تغییرات فضایی در شهرها هستند که با استفاده از تکنیک های سنجش از دور می توان تاثیرات این تغییرات را کمی سازی و مدیریت کرد. نتایج نشان داد که استفاده از داده های ماهواره ای چندزمانه در کنار تکنیک های تحلیل پیشرفته ، بستری برای طراحی و اجرای سیاست هایکاربری زمین فراهم می کند که ضمن ارتقای کارایی مدیریت شهری، به کاهش تاثیرات منفی زیست محیطی وایجاد تعادل بین توسعه شهری و حفظ منابع طبیعی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

الگوریتم های یادگیری ماشین ، تحلیل سریهای زمانی ، تصاویر ماهواره ای ، کاربری اراضی شهری.