رابطه بین شایستگی اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان متوسطه شهر خرم آباد

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه شایستگی اجتماعی با سلامت روان دانش آموزان دختر وپسر متوسطه بود.روش پژوهش توصیفی- همبستگی است.جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر وپسردبیرستانهای شهر خرم آباد که تعداد آنها ۱۷۲۷۶ نفر گزارش شده است.واز این تعداد براساس جدول مورگان تعداد۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. برای اندازه گیری متغیر های پژوهش از پرسشنامه شایستگی اجتماعی فلنر که شامل ۴۷ گویه وهمچنین پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ که شامل ۲۸ گویه استفاده شد. روایی پرسشنامه ها توسط تعدادی از صاحب نظران ومحققان واساتید تایید شده بود.همچنین پایایی پرسشنامه در سطح آلفای کرونباخ برای پرسشنامه شایستگی اجتماعی ۸۹۱۰/۰و برای پرسشنامه سلامت روان ۹۵۹۳/۰ تعیین شد.اندازه گیری متغیرهای وارد در پژوهش بااستفاده از آزمون همبستگی پیرسون وتحلیل رگرسیونی چند گانه تحلیل شد.بنابراین نتایج تحقیق نشان داد که بین شایستگی اجتماعی وسلامت روان دانش آموزان رابطه وجود دارد.هم چنین نتایج حاکی از آن است که بین شایستگی اجتماعی وسلامت روانی دانش آموزان دختر وپسر تفاوت معنی دار وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

شایستگی اجتماعی ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی