بررسی تاثیر اتحاد راهبردی بر یادگیری راهبردی با رویکرد نقش میانجی آینده نگاری راهبردی (مورد مطالعه؛ شرکت های عضو در سندیکای صنعت برق ایران در سال ۱۴۰۲)

در مکتب استراتژی یادگیری، استراتژی فعالیتی است که توسط اعضای سازمان یاد گرفته می شود و همچنین از دل فرایندهای یادگیری ظهور می کند و بر همین اساس مورد توجه سازمانها و شرکتهای بسیاری قرارگرفته است. به عبارتی، سازمانها با نگرش یادگیری به طراحی استراتژی می توانند سرعت عمل و اثربخشی خود را برای مواجهه با تغییرات محیطی و آینده سازمان بهبود بخشند. هدف این پژوهش بررسی تاثیرات موفقیت اتحادهای استراتژیک بر توانایی یادگیری استراتژیک شرکت های عضو در سندیکای صنعت برق ایران در سال ۱۴۰۲با تاکید بر نقش مهم آینده نگاری استراتژیک است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و ازنظر نحوه گردآوری داده ها، پژوهشی توصیفی همبستگی مبتنی بر روش مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ۶۰۹ نفر از مدیران ارشد است که از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است. نتایج تحلیل داده های پژوهش نشان داد که اتحاد استراتژیک بر یادگیری استراتژیک و آینده نگاری استراتژیک؛ و همچنین آینده نگاری استراتژیک بر یادگیری استراتژیک تاثیر مثبت و معناداری دارد. در نهایت آینده نگاری استراتژیک رابطه بین اتحاد استراتژیک و یادگیری استراتژیک را میانجی گری می کند.

کلیدواژه ها:

آینده نگاری ، اتحاد راهبردی ، راهبرد ، یادگیری راهبردی ، یادگیری سازمانی