تاثیر تکنولوژی آموزشی بر یادگیری خودراهبر در فراگیران ابتدایی

در عصر حاضر، تکنولوژی به یکی از ارکان اصلی زندگی روزمره انسان ها تبدیل شده است و تاثیرات گسترده ای بر حوزه های مختلف از جمله آموزش گذاشته است. با پیشرفت سریع تکنولوژی و ورود آن به مدارس، شیوه های یادگیری و تدریس نیز دچار تغییرات چشمگیری شده اند. یکی از این تغییرات، گسترش مفهوم یادگیری خودراهبر (Self-Directed Learning) است که به فراگیران امکان می دهد تا فرآیند یادگیری خود را به صورت خودراهبر مدیریت کنند. یادگیری خودراهبر، مهارتی است که با توجه به نیازهای دنیای مدرن، اهمیت روزافزونی یافته است. این نوع یادگیری، شامل توانایی تعیین اهداف، انتخاب منابع مناسب، ارزیابی پیشرفت و انعطاف پذیری در مواجهه با چالش هاست. تکنولوژی آموزشی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در توسعه یادگیری خودراهبر مطرح شده است. از اپلیکیشن های آموزشی گرفته تا پلتفرم های یادگیری آنلاین و ابزارهای واقعیت افزوده، همه این تکنولوژی ها به فراگیران کمک می کنند تا بتوانند به منابع متنوع دسترسی پیدا کرده و یادگیری خود را بر اساس نیازها و علایق خود مدیریت کنند. این ابزارها همچنین امکان ارائه بازخورد فوری، تقویت انگیزه، و ایجاد محیط های یادگیری تعاملی را فراهم می کنند که برای فراگیران ابتدایی بسیار موثر است. با این حال، استفاده از تکنولوژی آموزشی در یادگیری خودراهبر نه تنها فرصت هایی به همراه دارد، بلکه چالش هایی نیز ایجاد می کند. از جمله این چالش ها می توان به دسترسی نابرابر به تکنولوژی، وابستگی بیش از حد به ابزارهای دیجیتال و نیاز به آموزش آموزگاران برای استفاده موثر از تکنولوژی اشاره کرد. این مقاله به بررسی تاثیر تکنولوژی آموزشی بر یادگیری خودراهبر در فراگیران ابتدایی پرداخته و ضمن تحلیل فرصت ها و چالش ها، راهکارهایی برای بهره گیری بهینه از این ابزارها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی آموزشی ، یادگیری خودراهبر ، آموزش ابتدایی ، ابزارهای دیجیتال ، پلتفرم های یادگیری آنلاین