مقایسه اثرات نامتقارن توسعه مالی بر ردپای اکولوژیکی (شواهدی از ایران، ترکیه و عربستان سعودی)

امروزه توسعه مالی به طور گسترده به عنوان یک کاتالیزور کلیدی برای رشد و پیشرفت اقتصادی شناخته شده است. با این حال، تاثیر توسعه مالی بر پایداری محیط زیست نامشخص است. علاوه بر این، ممکن است توسعه مالی اثرات غیرخطی و متفاوتی بر پایداری محیط زیست در کشورهای مختلف داشته باشد. از این رو، هدف این مطالعه، مقایسه اثرات نامتقارن توسعه مالی بر ردپای اکولوژیکی در سه کشور خاورمیانه (ایران، ترکیه و عربستان) با رهیافت الگوی خودرگرسیونی با وقفه های توزیعی غیرخطی (NARDL) طی دوره زمانی ۱۹۹۰- ۲۰۲۲ می باشد. تجزیه و تحلیل نامتقارن، نتایج قابل توجهی را در مورد تفاوت اثرات مثبت و منفی توسعه مالی بر محیط زیست ارائه می دهد. در مورد ایران، افزایش توسعه مالی سبب افزایش ردپای اکولوژیکی می شود در حالی که افزایش بخش مالی ترکیه و عربستان به بهبود محیط زیست کمک می کند. بهرحال کاهش توسعه مالی اثر معناداری از نظر آماری بر ردپای اکولوژیکی در ایران و عربستان ندارد ولی سبب بدتر شدن کیفیت محیط زیست می شود. بنابراین یافته ای تجربی، این مطالعه پیامدهای سیاستی متفاوتی برای هر کشور در جهت دستیابی به توسعه پایدار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازارهای مالی ، پایداری محیط زیست ، ردپای اکولوژیکی ، جهانی شدن