بررسی مقایسه ای زنانه نویسی و مردانه نویسی در رمان های عشق و بانوی ناتمام و ماه عسل شهربانو، با تکیه بر عناصرداستان

سبک نوشتار، یکی از مولفه­ های درخور توجه در بررسی سبک و نثر داستان است. در بررسی­ های زبان­ شناسانه به ویژه در نظریه فمینیسم، سبک نوشتار زنانه و تفاوت­های آن با نوشتار مردانه مطرح شده است. این پژوهش به بررسی مقایسه­ ای تاثیر نوشتار زنانه و مردانه بر روایت­ پردازی در عناصر پیرنگ، شخصیت و گفتگو در رمان­های عشق و بانوی ناتمام و ماه ­عسل شهربانو از امیرحسن چهل تن و مهشیدامیرشاهی پرداخته است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی،  و جمع ­آوری اطلاعات کتاب­خانه ­ای و تطبیق نوشته­های دو نویسنده­ مذکور است. نتایج اجمالی پژوهش، بیانگر تفاوت نگارش زنان و مردان و تاثیر آن در نوع روایت­پردازی است. چهل تن در نوشتن سبکی مردانه را دنبال می­ کند و شخصیت­هایی با تعداد کم و گفتگوهای بسیار کوتاه و اندک را به کار می­گیرد و در پرداختن به آن­ها، کمتر به جزئیات توجه دارد؛ برخلاف او، امیرشاهی از زنان نویسنده­­ ای است که داستانش پر از شخصیت­های مختلف است. این شخصیت­ها بسیار پرگو هستند، گفتگوهای آن­ها نیز طولانی و با جزئیات فراوان است. هم­چنین پیرنگ در داستان چهل تن غیرخطی و پیچیده است؛ درصورتی که امیرشاهی از پیرنگ خطی در داستانش بهره می گیرد.

کلیدواژه ها:

نوشتار زنانه ، نوشتار مردانه ، شخصیت ، پیرنگ ، گفتگو ، عشق و بانوی ناتمام ، ماه عسل شهربانو