ارزیابی، عوارض، شیوع، میزان مرگ و میر و پیش بینی کننده پیامد های جراحی شکستگی های پروگزیمال فمور در بیماران مبتلا و غیر مبتلا به کووید-۱۹: مطالعه مشاهده ای آینده نگر
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 213
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOS-21-3_005
تاریخ نمایه سازی: 6 بهمن 1403
چکیده مقاله:
زمینه: علیرغم کاهش انتقال و مرگ و میر ناشی از کرونا ویروس (COVID-۱۹) درجهان، این عفونت همچنان یکی از چالش های مهم جراحان ارتوپد محسوب می شود. مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر عفونت COVID-۱۹، بر عوارض، شیوع، میزان و مرگ و میر و عوامل پیش بینی کننده پیامد های جراحی شکستگی های پروگزیمال فمور انجام شد.روش کار: مطالعه ی مشاهده ای آینده نگر حاضر، بر روی ۶۱۱ بیمار PPF مشکوک به کووید-۱۹ که بین سال های ۱۳۹۲- ۱۳۹۰ در بیمارستان فیروزگر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران تحت عمل جراحی قرار گرفتند، انجام شد. ۵۹ بیمار با تشخیص قطعی کووید-۱۹ شناسایی شدند. با استفاده از روش تطبیق سازی فراوانی، میزان مرگ و میر ۳۰ روزه، عملکرد لگن، میانگین طول مدت بستری و احتمال بستری در بخش مراقبت های ویژه را بین بیماران مبتلا و غیر مبتلا به کووید-۱۹ را مقایسه کردیم.یافته ها:میزان مرگ و میر ۳۰ روزه در گروه مبتلا به کووید- ۱۹ به طور چشم گیری بیشتر بود ( ۸/۲۸ % در مقابل ۲/۱۰ %، سطح معناداری= ۰۱۸/۰). در آخرین پیگیری،میانگین امتیاز هیپ هریس (HHS) در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ کمتر بود.نتایج تجزیه و تحلیل چند متغیره نشان داد که میزان عفونت، میانگین مدت بستری در بیمارستان و میزان بستری در بخش مراقبت های ویژه دربیماران مبتلا به کووید-۱۹ بیشتر است. افزایش سن، فشار خون بالا، سیگار کشیدن به طور قابل توجهی خطر پیامدهای پس از جراحی را در بیماران PPF افزایش می دهد.نتیجه گیری: ابتلا به کووید-۱۹، میزان مرگ و میر،میانگین طول مدت بستری و احتمال بستری در بخش مراقبت های ویژه را افزایش و میانگین امتیاز HHS رادر جمعیت هدف کاهش می دهد. اهمیت این نتایج در بیماران مسن، مصرف کننده سیگار و مبتلا به فشار خون، بیشتر می باشد.واژه های کلیدی:شکستگی پروگزیمال فمور- میزان مرگ و میر- بیماری کرونا ویروس ۲۰۱۹- کووید-۱۹ – پیش بینی کننده ها
کلیدواژه ها:
نویسندگان
karim pisoudeh
دانشگاه علوم پزشکی ایران
Mohammadali seiri
دانشگاه علوم پزشکی ایران
Javad Khaje Mozafari
دانشگاه علوم پزشکی شاهرود
omid elahifar
Iran University of Medical Sciences