پراکنش و بررسی ریخت و ساختاپراکنش و بررسی ریخت و ساختار نقب خرچنگ Leptochryseus kuwaitense (D.A. Jones & Clayton, ۱۹۸۳) در سواحل شمالی خلیج فارس، بندر خمیر، استان هرمزگان

پهنه های گلی، در مرز بین خشکی و دریا واقع شده اند که در زمان مد زیر آب می روند و در زمان جزر از آب خالی می شوند. برای جانواران نقب زن، به ویژه خرچنگ ها، پهنه های گلی علاوه بر محل لانه سازی، محل تغذیه نیز می باشد. این مطالعه با هدف بررسی ریخت و ساختار و تخمین تراکم خرچنگ Leptochryseus kuwaitense   با استفاده از نقب آن ها در زمستان  ۱۴۰۱ در پهنه گلی خورخوران، انجام شد. برای این کار پهنه گلی بالای حرا  به سه منطقه بالای جزرومدی (ایستگاه یک)، میان جزرومدی (ایستگاه دو) و پایین جزرومدی (ایستگاه سه) تقسیم شد. نتایج مطالعه نشان داد که پراکنش نقب ها در منطقه میان جزرومدی بیشتر از دو منطقه دیگر بود که احتمالا به دلیل میزان رطوبت بیشتر و فشار انسانی کمتر باشد. قطر دهانه نقب ها در سه منطقه بر اساس اندازه ورودی از ایستگاه یک به سمت ایستگاه سه بیشتر بود به طوری که بین ایستگاه یک و ایستگاه سه دارای اختلاف معنی داری بود. ریخت و ساختار نقب ها در ایستگاه سه دارای انشعاب بود، که احتمالا به دلیل رقابت با سایر گونه می باشد.

کلیدواژه ها:

Mudflats ، mangroves ، burrows ، Persian Gulf ، پهنه گلی ، مانگرو ، نقب ، خلیج فارس