هوش مصنوعی و آموزش مهارت های قرن بیست و یکم در مدارس
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 192
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EDPNU01_2025
تاریخ نمایه سازی: 3 بهمن 1403
چکیده مقاله:
در دنیای امروز، هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از فناوری های نوین در حال تحول است و می تواند نقش اساسی در تحول نظام های آموزشی ایفا کند. با توجه به نیاز روزافزون به آموزش مهارت های قرن بیست و یکم (مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری، و خلاقیت)، استفاده از فناوری هایی همچون هوش مصنوعی در مدارس می تواند به طور چشمگیری کیفیت و اثربخشی آموزش را ارتقا دهد.این مقاله به بررسی چگونگی استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند آموزش و یادگیری در مدارس می پردازد. در ابتدا، به تعریف هوش مصنوعی و کاربردهای آن در زمینه آموزش پرداخته می شود. سپس، به بررسی نقش AI در توسعه مهارت های کلیدی قرن بیست و یکم مانند تفکر منطقی، یادگیری خودمستقل، و توانمندی های دیجیتال پرداخته می شود. از جمله مزایای استفاده از هوش مصنوعی در مدارس می توان به شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی، و ایجاد محیط های یادگیری انعطاف پذیر اشاره کرد.با استفاده از AI، معلمان قادر خواهند بود به طور دقیق تری نیازهای هر دانش آموز را شناسایی کرده و آموزش هایی متناسب با توانایی ها و سرعت یادگیری آنها فراهم کنند. همچنین، سیستم های هوش مصنوعی می توانند به تحلیل داده های عملکردی دانش آموزان بپردازند و نقاط ضعف و قوت آنها را شناسایی کنند که این امر می تواند در بهبود روش های تدریس و ارزیابی کمک کند.در این مقاله، همچنین چالش ها و موانع استفاده از هوش مصنوعی در مدارس، از جمله مسائل مربوط به حریم خصوصی، امنیت داده ها و تربیت معلمان برای استفاده از این فناوری مورد بررسی قرار می گیرد. برای پیاده سازی موفق هوش مصنوعی در آموزش، نیاز به آموزش معلمان و دسترسی به منابع و زیرساخت های مناسب ضروری است.در نهایت، این مقاله نتیجه گیری می کند که با توجه به قابلیت های بالقوه هوش مصنوعی، باید تلاش هایی برای هماهنگی آن با اهداف آموزشی و تربیتی صورت گیرد تا بتوان از پتانسیل های آن برای ارتقای آموزش و پرورش مهارت های مورد نیاز در قرن بیست و یکم بهره برداری کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ستاره سلیمانی گردانی
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت