ارتباط بین مصرف مس و منیزیم با بیماری های قلبی عروقی: مقاله مروری

بیماریهای قلبی-عروقی (CVD) یکی از علل اصلی مرگ و میر هستند. مطالعات متعددی بر ارتباط بین مصرف مس و CVD در مطالعات اپیدمیولوژیک تمرکز کرده اند. با این حال، اثرات مس خوراکی در CVD همچنان مورد بحث است. تعدادی از مطالعات روی مدل حیوانی مشاهده کردند که مصرف مس بر اساس مسیرهای مولکولی ارتباط قوی با آتروژنز دارد. با این حال سایر مطالعات این هم بستگی را تایید نکرده اند. کارآزمایی های بالینی ارتباطی بین مصرف مس با CVD نشان نداده اند و مقدار مصرف بهینه مس برای کاهش خطر ابتلا به CVD ها نامشخص است. منیزیم (Mg) عنصر حیاتی دیگری است که در فرآیندهای مختلف زیستی نقش اساسی دارد. چندین کارآزمایی تصادفی شده شاهد دار (RCT) و فراتحلیل ها گزارش کرده اند که افرادی که مصرف بالای منیزیم دارند، کمتر در معرض خطر برای ابتلا به CVD هستند. بر اساس مشاهدات، افزایش مصرف منیزیم خطر ابتلا به عوامل خطر نارسایی قلب (CD) و CVD را کاهش میدهد. این مطالعه همچنین نشان داد که افراد با مصرف بالای منیزیم نیز کمتر در معرض خطر ابتلا به فشار خون و بیماری قند هستند. هدف این بررسی مرور یافته های اخیر در مورد ارتباط بین مصرف مس و منیزیم و بیماری های قلبی عروقی است. علاوه بر این، مطالعات RCT دقیق تری برای درک کامل مکانیسم های اساسی و درگیر در اثرگذاری منیزیم بر سلامت قلب و عروق مورد نیاز است.

کلیدواژه ها:

مس ، منیزیوم ، بیماری های قلبی-عروقی