تاثیر ترکیبات حاوی میواینوزیتول بر پارامترهای اسپرم و افزایش میزان باروری در مردان: مرور سیستماتیک
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 316
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-27-9_008
تاریخ نمایه سازی: 2 بهمن 1403
چکیده مقاله:
مقدمه: ناباروری یک مسئله جهانی است که به ناتوانی در باروری پس از رابطه جنسی منظم و بدون محافظت اشاره دارد. استرس اکسیداتیو از جمله عواملی است که می تواند به ناتوانی در تولید اسپرم و ناباروری مردان منجر شود. اینوزیتول با کاهش استرس اکسیداتیو می تواند به بهبود باروری مردان کمک کند. این مرور سیستماتیک با هدف بررسی تاثیرات مکمل های حاوی اینوزیتول بر پارامترهای اسپرم و افزایش باروری مردان انجام شد. روش کار: جستجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی Magiran، PubMed، Scopus، Web of Science، Cochrane، SID و Google Scholar با استفاده از کلمات کلیدی فارسی (ناباروری، پارامترهای اسپرم، اینوزیتول، باروری مردان، تحرک اسپرم و انگلیسی infertility، inositol، male fertility، oligoasthenospermia، motility sperm تا اکتبر سال ۲۰۲۴ با استفاده از عملگرهای بولین (AND و OR) انجام شد. مقالات بر اساس معیارهای ورود و خروج از طریق بررسی عنوان، چکیده و متن کامل انتخاب و ارزیابی شدند. یافته ها: از بین ۲۳۴۹۲ مقاله شناسایی شده پس از بررسی عنوان و چکیده، ۱۹۲ مقاله وارد مطالعه شدند و ۱۰ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. داده های مطالعات انجام شده در دوره ۲۰۲۴-۲۰۱۵ و با مشارکت ۷۷۸ نفر، اثرات متنوعی از مصرف مکمل های حاوی اینوزیتول در دسته های مختلف ناباروری نشان دادند. بهبود معناداری در حجم مایع منی، تعداد کل اسپرم، تحرک پیشرونده و غلظت اسپرم مشاهده شد. نتیجه گیری: مکمل های حاوی اینوزیتول می توانند به عنوان یکی از راهکارهای مدیریت ناباروری مردان مورد استفاده قرار گیرند؛ به طوری که ممکن است بهبودی در پارامترهای اسپرمی را به ارمغان آورند. نیاز به تحقیقات بیشتری برای اعتبارسنجی این یافته ها و بررسی مکانیسم های دقیق تر وجود دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دینا آبادی باویل
کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
فهیمه طاحونه یان گل خطمی
کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :