بررسی رابطه بین تحریک پذیری و انگیزه روانی با گرایش به سوء مصرف مواد در دانش آموزان دختر دوم متوسطه شهر داراب در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱

هدف از انجام این تحقیق، بررسی رابطه بین تحریک پذیری و انگیزه روانی با گرایش به سوء مصرف مواد در دانش آموزان دختر دوم متوسطه شهر داراب در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بوده است. تحقیق حاضر از نظر هدف، پژوهشی بنیادی و از منظر گردآوری داده ها، پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری در این تحقیق کلیه دانش آموزان دختر دوم متوسطه شهر داراب به تعداد ۲۸۱۸ نفر بود. که طبق جدول مورگان تعداد نمونه آماری نمونه آماری ۳۳۸ نفر به روش تصادفی خوشه ای محاسبه شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه گرایش به اعتیاد وید و بوچر(۱۹۹۲)، پرسشنامه تحریک پذیری ماتوا و ناک(۲۰۰۸) و پرسشنامه انگیزه روانی نانسی و شانکس(۲۰۰۸) بوده است. پس از تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS نگارش ۲۶نتایج نشان داد بین تحریک پذیری با گرایش به سوء مصرف مواد در دانش آموزان رابطه ای مثبت، مستقیم و معنادار با ضریب همبستگی ۰.۲۵۰ وجود داشت. بین انگیزه روانی با گرایش به سوء مصرف مواد در دانش آموزان رابطه ای مثبت، مستقیم و معنادار با ضریب همبستگی ۰.۲۲۸ وجود داشت. همچنین نتایج نشان داد تحریک پذیری به میزان بتای ۰.۲۵۰ ، به طور مثبت و مستقیم و معنادار، درجه پایداری گرایش به سوء مصرف مواد آزمودنی ها را تعیین می کنند و انگیزه روانی به میزان بتای ۰.۲۲۸ ، به طور مثبت و مستقیم و معنادار، درجه پایداری گرایش به سوء مصرف مواد آزمودنی ها را تعیین می کنند.

کلیدواژه ها:

تحریک پذیری ، انگیزه روانی ، گرایش به سوء مصرف مواد