توحید عبادی از دیدگاه ابن تیمیه

امروزه در جوامع اسلامی فرقه های مختلفی تشکیل شده است که یکدیگر را به شرک و کفر متهم می سازند از جمله این فرق فرقه وهابیت است که شیعیان را مشرک می پندارند. صرف نظر از تمامی این اتهامات، باید بررسی علمی و جامعی در این مسئله صورت بگیرد تا از این رهگذر شناختی صحیح و درست از مفهوم توحید عبادی صورت گیرد. لذا به منظور شناخت مفهوم توحید عبادی و پاسخ به این سوالها بررسی در مکتب وهابیت صورت گرفت ولی از آنجایی که این دو مکتب بسیار گسترده و وسیع است به طور مشخص به بررسی نظر نماینده شاخص این مکتب پرداخته شده است. نماینده مکتب وهابیت ابن تیمیه برگزیده شده است. ابن تیمیه نیز عبادت را خضوع و خشوع و فرمانبرداری محض همراه با نهایت حب به قصد طاعت معبود دانسته است. البته به نظر می رسد که تعریف این تیمیه جامع و مانع نباشند؛ زیرا آنچه که مدخلیت و موضوعیت در عبادت دارد قصد الوهیت برای معبود است. بر اساس این معیار تعظیم قبور مقدس درخواست و طلب از اولیای الهی شفاعت از آنها عبادت تلقی نمی شود و انجام آنها منجر به شرک نمی شوند. هدف از این تحقیق تبیین نظر این تیمیه در بحث توحید عبادی است. شیوه پژوهش به اعتبار ماهیت و روش توصیفی است و برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

ابن تیمیه ، توحید توحید عبادی ، شرک ، عبادت .