بررسی و ارزیابی ارگونومیکی عملکرد پرستاران و تاثیر آن بر اختلالات اسکلتی عضلانی دربیمارستان های اصفهان

فعالیت ها و شرایط کاری پرستاران دارای عوامل بالقوه خطر در جهت افزایش اختلالات اسکلتی عضلانی در آنان است. این اختلالات باعث عدم حضور در محل کار و کاهش توانایی کاری پرستاران می شود.موضوع مورد پژوهش کنونی ارزیابی ارگونومی در میان پرستاران بیمارستان ها ست. محیط کار این افراد بیمارستان ها هستند. هر بیمارستان دارای ایستگاه پرستاری، بخش ها، اطاق بیماران، اطاق عمل، رادیولژی، خدمات مانند آشپزخانه و بخش اداری است. کلیه کارکنان این قسمت ها ساعاتی طولانی از روز و شب را در محل خود می گذرانند که اگر محل کار آنها و تجهیزات و وسایل مورد نیاز آنها به گونه ای مناسب و استاندارد طراحی شده باشد با ایمنی بیشتر، کمترین آسیب شغلی، کارآیی بهتر و حتی روحیه مناسب تر به وظایف خود عمل می کنند. این پژوهش به روش توصیفی پیمایشی و با استفاده از آزمون آماری بر روی جامعه پرستاران چند بیمارستان اصفهان انجام گرفته است. ابزار مورد استفاده پرسشنامه استاندارد نوردیک است که برای 50 نفر از پرستاران این بیمارستان ها که از دردهای عضلانی اسکلتی شکایت داشتند، به کار برده شده و با توجه به برخی کمبودها مانند تجهیزات مناسب، آموزش کافی، دستورالعمل های ایمنی و بهداشتی لازم و مواردی از این قبیل، نیاز به کنترل های موثرمهندسی و مدیریتی، آموزش های کاربردی جهت برطرف کردن و همچنین پیشگیری نمودن از پیشرفت اختلالات اسکلتی عضلانی در میان کارمندان و پرستاران می باشد. تکرار پوسچرهای غلط در طول مدت زمان کاری ، خستگی و در نهایت خطرات جبران ناپذیری برای پرستاران و کارکنان بیمارستانی به همراه خواهد داشت . این آسیب هاجسمی ،روحی وحتی اجتماعی هستند . خوشبختانه این مشکلات بصورت عینی و واضح قابل تشخیص و اصلاح خواهد بود. هدف بررسی اختلالات عضلانی- اسکلتی پرستاران و کارمندان بیمارستانی با استفاده از پرسشنامه و بررسی پراکندگی این اختلالات و عوارض آنها در بین پرستاران بخش های مختلف با مسئولیت ها و فعالیت های خاص یا مشترک بین آنان بوده است.

کلیدواژه ها:

اختلالات عضلانی اسکلتی ، ارزیابی ارگونومیکی ، پرستاران