تاثیر آموزش های مدیریتی و فرهنگی بر کاهش مصرف دوپینگ در بین ورزشکاران حرفه ای بدنسازی

دوپینگ از معضلات جدی ورزش های حرفه ای است که نه تنها سلامت جسمی و روانی ورزشکاران را به خطر می اندازد، بلکه اصول اخلاقی و ارزش های رقابتی را نیز تضعیف می کند. در رشته بدنسازی، به دلیل فشارهای شدید رقابتی، ورزشکاران به طور فزاینده ای به دوپینگ روی می آورند تا به نتایج سریع و قابل توجه دست یابند. این فشارها از سوی مربیان، هم تیمی ها و حتی جامعه تشدید می شود. اگرچه قوانین سازمان جهانی ضد دوپینگ (WADA) و سایر نهادهای بین المللی برای کنترل این معضل وجود دارند، اما تحقیقات نشان داده اند که این قوانین به تنهایی کافی نیستند. پیچیدگی های روانی، فرهنگی و اجتماعی دوپینگ نیازمند رویکردهای تکمیلی نظیر آموزش های مدیریتی و فرهنگی است. بنابراین، راهکارهای تکمیلی مانند آموزش های مدیریتی و فرهنگی، برای تاثیرگذاری بر نگرش و رفتار ورزشکاران ضروری است. آموزش های مدیریتی که شامل ارائه اطلاعات دقیق در مورد مضرات دوپینگ، قوانین ضد دوپینگ، و پیامدهای اخلاقی استفاده از این مواد است، به عنوان یکی از موثرترین ابزارها برای افزایش آگاهی ورزشکاران شناخته شده است. این آموزش ها نه تنها به ورزشکاران کمک می کند تا به درک بهتری از عواقب مصرف دوپینگ برسند، بلکه به آنها راهکارهای جایگزینی برای بهبود عملکرد ورزشی ارائه می دهد. علاوه بر این، آموزش های فرهنگی به ترویج ارزش های اخلاقی و روحیه رقابت سالم پرداخته و بر تقویت نگرش های مثبت در بین ورزشکاران تاکید دارند. در ایران نیز، به دلیل رشد چشمگیر ورزش بدنسازی و اهمیت فراوان آن در سطوح ملی و بین المللی، نیاز به برنامه های آموزشی مشابه به شدت احساس می شود. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش های مدیریتی و فرهنگی بر کاهش مصرف دوپینگ در بین ورزشکاران حرفه ای بدنسازی است. جامعه آماری شامل ۲۰۰ ورزشکار حرفه ای بدنسازی در ایران بود که از این میان، ۱۲۰ نفر به صورت تصادفی طبقه بندی شده به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد "نگرش به دوپینگ" که توسط WADA تایید شده بود، جمع آوری شد که به بررسی دانش ورزشکاران نسبت به دوپینگ، نگرش آنها به قوانین و رفتارهای مرتبط با دوپینگ می پرداخت. برای تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد. آزمون های t مستقل، تحلیل واریانس (ANOVA) و رگرسیون چندگانه به منظور بررسی روابط بین متغیرها به کار رفتند. نتایج این تحقیق نشان داد که آموزش های مدیریتی و فرهنگی به طور معناداری در کاهش تمایل به مصرف دوپینگ در بین ورزشکاران موثر است. شرکت کنندگانی که در این برنامه های آموزشی حضور داشتند، نگرش مثبت تری نسبت به رقابت سالم و رعایت اصول اخلاقی نشان دادند. این پژوهش می تواند به عنوان الگویی برای تدوین سیاست های ضد دوپینگ در سایر رشته های ورزشی و ارتقای اخلاق ورزشی به کار رود.

کلیدواژه ها:

مواد نیروزا ، پیشگیری از دوپینگ ، اخلاق ورزشی ، آموزش های مدیریتی ، آموزش های فرهنگی