بررسی ارزش سطح پروکلسیتونین در تشخیص سپسیس نوزادان

مقدمه: با توجه به اهمیت سپسیس در نوزادان و عدم وجود یک بیومارکر اختصاصی برای این بیماری و همچنین نقش روز افزون کلسیتونین در سال های اخیر، این مطالعه با هدف بررسی ارزش تشخیصی پروکلسیتونین در نوزادان مبتلا به سپسیس انجام شد. روش کار: در این مطالعه نوزادان مبتلا به سپسیس نوزادی، بعد از تایید تشخیص توسط پزشک فوق تخصص بیماری های عفونی کودکان وارد مطالعه شده و در کنار ارزیابی های آزمایشگاهی این بیماران، دو سی سی خون محیطی جهت سنجش پروکلسیتونین در کنار سایر تست های روتین از نوزادان اخذ شد. یافته های کمی و کیفی با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۲ و تست های آماری مربع کای، فیشر و مان ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها  در این مطالعه ۵۱ نوزاد وارد مطالعه شدند. از این تعداد ۲۹ مورد (۵۶.۹%) مونث و ۲۲ مورد (۴۳.۱%) مذکر بودند. از مجموع ۵۱ نوزاد تنها ۴ نوزاد (۷.۸%) کشت خون مثبت، ۳۶ نوزاد (۷۶.۵%) تست CRP مثبت و ۱۶ نوزاد (۳۱.۴%) تست پروکلسیتونین مثبت داشتند. میانگین سطح پروکلسیتونین در نوزادان با کشت خون مثبت ۰.۷۱ ± ۰.۵۶ نانوگرم در میلی لیتر و در نوزادان کشت منفی ۰.۳۷ ± ۰.۲۶۸ بود که اختلاف آماری معنی داری داشت (۰.۰۲۹=p). بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهشی ما نشان داد تست پروکلسیتونین می تواند به عنوان مارکری با ارزش جهت تشخیص سپسیس نوزادی استفاده کرد. لذا تستهای تشخیصی این بیماری باید حساسیت بالاتری داشته باشد و پروکلسیتونین نمی تواند به عنوان تنها مارکر تشخیصی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

Keywords: procalcitonin ، neonatal ، sepsis ، پروکلسیتونین ، سپسیس ، نوزاد