تبیین ویژگی های هویتی در شکل دهی متن جدید در بافت و زمینه قدیمی شهر گلپایگان

علیرغم قدمت و غنای فرهنگی و تاریخی بافت شهر گلپایگان، امروزه توجه به مسائل فرهنگی در این شهر مغفول مانده، فرهنگ هر جامعه، رکن اساسی آن جامعه را می سازد. در نظر گرفتن ویژگی های هویتی در شکل دهی متن جدید در بافت قدیمی اهمیت دوچندانی می یابد.در این پژوهش به تبیین ویژگی های هویتی در شکل دهی متن جدید در بافت قدیمی شهر گلپایگان ، با راهبرد کیفی با شیوه توصیفی- تحلیلی پرداخته می شود و برای بررسی فرهنگ و هنر و هویت شهر گلپایگان، روش اسناد کتابخانه ای به کارگرفته شده است. برای تدقیق این پژوهش، محدوده محله چهارسوق گلپایگان به عنوان قلمروی مکانی پژوهش اتخاذ شده است.نتایج پژوهش ها نشان می دهند از جمله مولفه هایی که می تواند موجب تقویت هویت محلی شود، توجه به عناصر فرهنگی و هویتی، در نظرگیری ویژگی های مذهبی، فرهنگی، شرایط اقلیمی و بومی مردم محلی می باشد.همچنین وجود مسجد متعلق به دوره سلجوقی، بازار قدیمی و مناره تاریخی در بافت سنتی محله و در مجاورت محدوده ی پژوهش، می تواند زمینه ساز تقویت هویت تاریخی این محله باشد.ویژگی های هویتی در شکل دهی متن جدید می تواند شامل ویژگی هایی از جمله وجود حیاط مرکزی، مردم واری، خلوص در حجم و فرم ظاهری بنا، توجه به سلسله مراتب، محرمیت، احترام به مسجد، منار قدیمی و راسته بازار باشد. به این منظور جلوگیری از ارتفاع زیاد بنا و همینطور تعریف پیش ورودی و فضای باز در مجاورت آن، مورد توجه قرار می گیرد

کلیدواژه ها:

ویژگی های هویتی ، هویت محلی ، بافت و زمینه قدیمی ، شهر گلپایگان