بازشناسی مسائل و راهبردهای پایداری شهرها در مواجهه با بیماریهای همه گیری

پایداری شهرها یکی از رویکردهای جامع برنامه ریزیان، طراحان و پژوهشگران در مطالعه، پژوهش و اقدام است که در مواقع خاص بحرانی اهمیت آن بطور مضاعف احساس می گردد. از جمله این مواقع شیوع بیماریهای همه گیری است که موجب بروز مسائل عدیده ای می شود. اختلال در روند عادی زندگی فردوی و جمعی، تعطیلی و رکود فعالیتهای اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و تفریحی، نابودی کسب و کارها، اختلالات روانی ناشی از قرنطینه، نامناسب بودن فضاهای سکونتی و فعالیتی و عدم امکان فاصله گذاری فیزیکی از مهمترین مسائل پیش روی شهرها و جوامع می باشد. بنابراین هدف این پژوهش واکاوی ابعاد و راهبردهای ارتقای پایداری شهرها در برابر بیماریهای همه گیری است که روش پژوهش توصیفی و تکلیلی و با رویکردی کیفی انجام می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که تقویت ارتباطات و مجازی رسانه ای برای کمک به همدیگر بویژی اقشار آسیب پذیر از همه گیری؛ حمایتهای دولتی و مردمی برای نیازمندان؛ تبلیغ فرهنگ سبک زندگی سازگار با همه گیری، ترویج سبک زندگی سازگار با محدودیتهای همه گیری، اهتمام در برگزاری آیینها و بزرگداشت مراسمات به صورت مجازی و فاصله گذاری اجتماعی از فضاهای مجازی و زیرساختهای هوشمند کارآمد، استفاده حضوری از فضاهای فیزیکی مناسب با رعایت فاصله گذاری اجتماعی، آموزشهای شهروندی از طریق مجازی و حضوری، برگزاری آیینهای بصورت مجازی و حضوری با رعایت پروتکلهای بهداشتی در دوره همه-گیری بسیار موثر است.

کلیدواژه ها:

پایداری ، شهرسازی پساکرونا ، بیماریهای همه گیر ، محدودیتهای همه گیری ، کرونا