(ایفا گری معماری پایدار در طراحی معماری زیست محیطی)

امروزه با توجه به مباحث توسعه پایدار و محیط زیست تدابیر راه حلهایی جهت صرفه جویی در مصرف بیش از اندازه انرژی های فسیلی در دنیا بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اما انسان ها با یکه تازی در طبیعت محیط زیست که اولین حق طبیعی جانداران میباشد را به مرحله نابودی کشانده اند. این امر منجر به مواجهه شدن با بحران جدیدی به نام بحران محیط زیست شده است. از طرفی معماری و شهرسازی از مهم ترین و بهترین دست آورد انسانها در طول تاریخ میباشد که به طور ویژه از بعد از انقلاب صنعتی با تیشه به جان ریشه طبیعت و محیط زیست افتاده است. اهمیت این موضوع به طوری است که معماران و طراحان را ملزم به رعایت قواعد و الگو برداری از معماری پایدار به عنوان یکی از شاخه های توسعه پایدار که اصل نجات بخش حیات محیط زیست مطرح شده است می نماید. مقاله حاظر با هدف کمک به محیط زیست با تکیه بر نقش معماری پایدار در طراحی معماری زیست محیطی نگارش گردیده است. پژوهش بر مبنای تحلیلی توصیفی صورت پذیرفته و ابتدا به شناخت محیط زیست بحران و اهمیت حفظ آن می پردازد، سپس معماری پایدار و تاثیرات آن بر محیط زیست را مطرح نموده و بعد از آن به روشهای طراحی زیست محیطی که منجر به حفظ طبیعت میگردد در قالب سامانه های پایداری پرداخته تا کلپ نجات جان طبیعت از آسیب ها باشد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد استفاده از ایفاگری الگوها و عناصر معماری پایدار در طراحی معماری زیست محیطی تا حد قابل توجهی حیات مجدد محیط زیست را نشانه می رود به نحوی که میتواند در حفاظت از محیط زیست و پیش گیری از اتلاف انرژی های تجدید ناپذیر بسیار مهم و موثر باشد.

کلیدواژه ها:

بحران محیط زیست سامانه پایدار معماری پایدار ، معماری زیست محیطی