مطالعه ی تاثیر رویکرد بایوفیلیک در معماری بر افزایش نرخ تعاملات اجتماعی در طراحی کافه های شهری

طبیعت به عنوان شاکله ی معماری بایوفیلیک نقشی حائز اهمیت بر رفتار انسان در محیط ایفا می کند . لذا معماری بایوفیلیک با بهره گیری از عناصر و ویژگی های طبیعی سعی دارد تا بر تجربه ی مخاطبان خود از محیط هدف تاثیری مطلوب و ماندگار ایجاد نماید . کافه های شهری به منزله ی اماکن اجتماع پذیر در محیط شهری پذیرای اقشار گوناگون جامعه در فضای تعامل طلب هستند . کاربست اصول معماری بایوفیلیک در فضای تعامل گرای کافه ها منجر به ارتقا سطح کنش های ارتباطی در بستر مذکور می گردد . پژوهش حاضر که به روش اسنادی انجام گرفته ، مطالعه ای است بنیادین با هدف شناخت محرک های تاثیرگذار نشات یافته از معماری بایوفیلیک بر رفتار اجتماعی - تعاملی انسان . از این رو مطالعه کنونی ، می کوشد به این پرسش پاسخ دهد که طراحی بایوفیلیک چگونه بر رشد مراودات اجتماعی در محیط کافه ها اثرگذار خواهد بود ؟ در ابتدا چنین تصور می شد که طراحی بایوفیلیک در معماری به واسطه ی ارتباط و پیوند ذهن و روان با طبیعت تاثیر قابل توجهی بر افزایش نرخ رشد ارتباطات جمعی در محیط کافه های شهری خواهد داشت . در پایان یافته ها حاکی از آن است که طراحی بایوفیلیک به پشتوانه بن مایه های متعدد حسی ،ادراکی ، مکانی و ... که عموما پیوند ذهن و روح با طبیعت را تایید می کنند بر افزایش تعامل گرایی تاثیرگذار می باشد .

کلیدواژه ها:

بایوفیلیک ، زیست دوستی ، معماری ، تعاملات اجتماعی ، طراحی کافه های شهری