استفاده از تکنیک (Hesitant Fuzzy Topsis) در شناسایی و ارزیابی مهم ترین علل تاخیر در اجرای پروژه های عمرانی (پروژه های راه سازی شهر شیراز)

تاخیر در پروژه های عمرانی به ویژه پروژه های راه سازی یکی از مشکلات رایج است که می تواند منجر به افزایش هزینه ها، هدر رفت منابع و از دست رفتن فرصت ها شود. این پژوهش با هدف شناسایی و ارزیابی علل اصلی تاخیر در اجرای پروژه های راه سازی شهر شیراز انجام شده است. ابتدا، با بررسی پیشینه تحقیق در سطح ملی و بین المللی، مهم ترین عوامل تاخیر شناسایی شد. سپس با استفاده از رویکرد میدانی و جمع آوری داده ها از خبرگان حوزه عمرانی استان فارس، ۱۷ زیرشاخص مرتبط با چهار شاخص کلیدی (عوامل مربوط به قوانین و مقررات، کارفرما، مشاوران و پیمانکاران) استخراج گردید. در این پژوهش، از تکنیک "تاپسیس فازی مردد" (Hesitant Fuzzy Topsis) برای وزن دهی و اولویت بندی عوامل استفاده شده است. این تکنیک به دلیل قابلیت آن در مدلسازی عدم قطعیت و تردید در تصمیم گیری، مناسب تحلیل تاخیرات پیچیده در پروژه های عمرانی است. ابتدا داده های خام در قالب ماتریس تصمیم گیری فازی مردد جمع آوری شد و سپس با استفاده از روش حداکثر انحراف، وزن شاخص ها محاسبه گردید. در مرحله بعد، از روش تاپسیس فازی مردد برای رتبه بندی عوامل تاثیرگذار بر تاخیر استفاده گردید. یافته های تحقیق نشان داد که "ضعف در مدیریت اجرایی پیمانکار" به عنوان مهم ترین عامل تاخیر در پروژه ها شناخته می شود. همچنین، "کمبود نیروی انسانی مجرب"، "عدم قیمت گذاری مناسب پیمانکاران برای برنده شدن در مناقصه" و "عدم تناسب ماشین آلات با نوع و حجم کار" نیز از عوامل مهم دیگر محسوب می شوند. در نهایت، راهکارهایی نظیر بهبود مدیریت پیمانکاران، ارزیابی دقیق تر پیمانکاران قبل از مناقصات و تامین منابع مالی کافی در زمان مناسب پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

پروژه های عمرانی ، تاپسیس فازی مردد ، تاخیر پروژه ها