استفاده از استنتاج گری فازی برای مدل سازی روابط مکانمند در محیط GIS

چکیده روابط توپولوژیک میان عوارض مکانی فازی یکی از اطلاعات مهم و اساسی در سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) است. استخراج این نوع روابط، در کنار اطلاعات مکانی و توصیفی، می تواند در بسیاری از فرایندهای تصمیم گیری مورد استفاده قرار گیرد. برای مدل کردن این روابط مسائل و مشکلاتی وجود دارد؛ مانند متحرک بودن پدیده های مکانی، عدم قطعیت و ابهام در عوارض و ماهیت میان خود عوارض. این مشکلات باعث می شود استخراج این روابط پیچیدگی های زیادی داشته باشد. در این مقاله، روشی جدید برای مدل کردن این روابط و استخراج متغیرهای بیانی برای نواحی فازی ارائه می شود. در این روش از محاسبه میزان شباهت میان ماتریس های ۹- اشتراکی کرسپ و فازی برای استخراج متغیرهای بیانی استفاده می شود. این متغیرها دربردارنده نوع روابط توپولوژیک و کمیت سنج هایی هستند که قدرت روابط را نشان می دهند. با توجه به اینکه استخراج این متغیرها به عمل گرهای فازی وابستگی مستقیم دارند، مقایسه ای میان عمل گرهای مختلف فازی برای به دست آوردن جواب بهینه انجام شده است. در پایان، سیستم استنتاج گر فازی بر اساس نوع روابط استخراج شده طراحی شده است. این سیستم میزان پیغام هشدار را برای یک کاربرد خاص براساس میزان فرکانس فازی به کاربر اعلام می کند.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: سیستم اطلاعات مکانی ، اپراتورهای فازی ، سیستم استنتاج گر فازی ، متغیرهای بیانی ، توپولوژی فازی