اثر پول الکترونیک و ابزارهای نوین پرداخت بر متغیرهای جمع پولی و نقش بانک ها در تورم و نقدینگی

هدف: سیاست ­گذاران اقتصادی همواره برای دستیابی به اهداف اقتصادی موردنظر خود از سیاست های پولی به عنوان یکی از عوامل تاثیرگذار در رشد اقتصادی بهره می ­برند. از طرفی، ظهور ابزارهای نوین پولی و گسترش استفاده از پول و سیستم های پرداخت الکترونیکی می ­تواند با تاثیر بر عرضه پول، ذخایر بانک ها، پایه پولی، سرعت گردش نقدینگی و ضریب فزاینده پولی، اثرگذاری سیاست های پولی بر متغیرهای اقتصادی نظیر تورم و رشد اقتصادی را تحت شعاع قرار دهد که در این بین، بانک ها نیز با نقشی که در توسعه و گسترش ابزارهای نوین پرداخت دارند، می­ توانند سیاست ­ها و متغیرهای کلان اقتصادی را تحت تاثیر قرار دهند؛ بنابراین، در این مطالعه به بررسی چگونگی تاثیر پول الکترونیک و ابزارهای نوین پرداخت بر متغیرهای جمع پولی با در نظر گرفتن نقش واسط بانک ها، پرداخته شده است.روش شناسی پژوهش: در این پژوهش، برای بررسی موضوع موردنظر از روش داده ­های تابلویی، معادلات هم زمان، الگوی خود رگرسیون برداری و داده ­های سال های ۱۳۷۰ تا ۱۳۹۸ استفاده شده است.یافته ها: بر اساس نتایج حاصله، گسترش پول الکترونیک و ابزارهای پرداخت، منجر به افزایش نقدینگی و تورم می­ گردد. بانک ها نیز از طریق کنترل میزان ابزارهای پرداخت و ابداعات در آن ها، نقش بسزایی در این متغیرها دارند. از طرفی، گسترش پول الکترونیک سبب می ­شود که دستیابی به آثار هدف­ گذاری شده از طریق سیاست پولی نرخ ارز و نرخ ذخیره قانونی با تغییرات کمتری در این نرخ ­ها حاصل گردد و لیکن برای رسیدن به اهداف سیاست پولی اعمال شده از طریق نرخ سود علی ­الحساب، باید تغییرات بیشتری در نرخ­ های مذکور لحاظ نمود.اصالت/ارزش افزوده علمی: برونداد این پژوهش، ارایه راهکار جهت اعمال سیاست بهینه پولی با توجه به گسترش روزافزون استفاده از ابزار­های نوین پرداخت بوده و می ­تواند سیاست­ گذاران پولی را در اعمال سیاست های کارا، یاری رساند.

کلیدواژه ها:

سیاست پولی ، معادلات هم زمان ، تکنیک پنل دیتا ، روش خود رگرسیون برداری ، پول الکترونیک