نقش آموزگار ابتدایی در تقویت همدلی و هوش اجتماعی کودکان در محیط مدرسه

تحقیق حاضر به بررسی نقش آموزگاران ابتدایی در تقویت همدلی و هوش اجتماعی کودکان در محیط مدرسه می پردازد. همدلی و هوش اجتماعی از جمله مهارت های اساسی هستند که برای موفقیت در زندگی فردی و اجتماعی بسیار حیاتی می باشند. در این راستا، آموزگاران ابتدایی به عنوان الگوهای رفتاری و اجتماعی برای کودکان، نقشی مهم در شکل دهی و تقویت این مهارت ها دارند. این مقاله سعی دارد تا با تحلیل رفتارهای آموزگاران، تاثیر آن ها را بر توسعه مهارت های اجتماعی، عاطفی و هوش اجتماعی کودکان مورد بررسی قرار دهد.از آنجایی که آموزگاران در سنین ابتدایی می توانند تاثیرات بلندمدت و عمیقی بر شخصیت و رفتارهای اجتماعی کودکان بگذارند، استفاده از روش های آموزشی و رفتاری صحیح می تواند به تقویت همدلی، توانایی برقراری ارتباط موثر و مهارت های حل تعارض در دانش آموزان منجر شود. این تحقیق بر آن است که با استفاده از بازی های گروهی، فعالیت های تعاملی و الگوهای رفتاری مثبت، آموزگاران می توانند زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی و عاطفی در کودکان شوند.نتایج این مطالعه نشان می دهد که آموزگاران با برخورداری از رفتارهای مثبت، از جمله احترام به دانش آموزان، توانایی مدیریت هیجانات و حل تعارضات به شیوه های مسالمت آمیز، می توانند به طور موثر در شکل دهی به هویت اجتماعی و شخصیتی کودکان تاثیر بگذارند. علاوه بر این، آموزگاران با ایجاد محیطی حمایتی و تعاملی در کلاس درس، می توانند به تقویت روابط اجتماعی و توسعه مهارت های همکاری و همدلی در کودکان کمک کنند.در نهایت، این تحقیق بر اهمیت نقش آموزگاران در توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی تاکید کرده و ضرورت توجه به این عامل در برنامه ریزی های آموزشی و پرورشی را مورد تاکید قرار می دهد. پژوهش های آتی می توانند با تمرکز بر بررسی اثرات طولانی مدت این نوع آموزش ها در سطح جامعه، به شواهد بیشتری در زمینه تاثیر آموزگاران بر رشد اجتماعی و شخصیتی کودکان دست یابند.

کلیدواژه ها:

آموزگاران ابتدایی ، همدلی ، هوش اجتماعی ، مهارت های اجتماعی ، رشد شخصیتی.