مطالعه جرم شناختی نهادهای ارفاقی تعویق صدور حکم و تخفیف کیفر در قانون مجازات اسلامی

نهادهای ارفاقی صدور حکم و تعویق کیفر در قانون مجازات اسلامی ایران، به عنوان ابزارهایی برای مدیریت مجرمان و کاهش آسیب های اجتماعی جرم، تحت تاثیر آموزه های جرم شناسی نوین قرار گرفته اند. آموزه های جرم شناسی تاکید می کنند که شرایط فردی بزهکار، به ویژه در مواردی که تحریک و شرایط خارجی نقش مهمی در ارتکاب جرم داشته، باید در تخفیف مجازات مدنظر قرار گیرد. از سوی دیگر، تخفیف مجازات مبتنی بر حمایت از بزه دیده نیز یکی دیگر از اصول مهم جرم شناسی است که در این مقاله تحلیل می شود. جرم شناسی نوین بر اهمیت جبران خسارت بزه دیده و حفظ حقوق او تاکید دارد. این رویکرد در قانون مجازات اسلامی نیز بازتاب یافته و امکان کاهش مجازات در صورت جبران و مصالحه با بزه دیده وجود دارد. هدف از پژوهش حاضر، مطالعه جرم شناختی نهادهای ارفاقی تعویق صدور حکم و تخفیف کیفر در قانون مجازات اسلامی می باشد. روش تحقیق در این پزوهش به صورت توصیفی تحلیلی بوده و نتایج تحقیق حاکی از این مطلب است که آموزه های جرم شناسی نوگرا به طور موثری بر نهادهای تخفیف مجازات و تعویق صدور حکم در ایران تاثیر گذاشته اند، اما هنوز نیاز به تکمیل و توسعه این نهادها برای دستیابی به اهداف عدالت ترمیمی و پیشگیری از بازگشت به جرم وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تخفیف مجازات ، تعویق صدور حکم ، آموزه های جرم شناسی ، نظریه شتاب دهندگی ، جرم شناسی مدیریتی