ساختار اساسی آموزش در کشور و نقش آن در فرآیند یاددهی-یادگیری پایه ابتدایی

ساختار اساسی آموزش در هر کشور، به ویژه در مقطع ابتدایی، به عنوان بنیادی ترین بخش نظام آموزشی شناخته می شود که تاثیر مستقیمی بر فرآیند یاددهی-یادگیری و شکل گیری شخصیت و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف ساختار آموزشی در کشور پرداخته و نشان می دهد که چگونه عوامل متعددی همچون محتوای درسی، تربیت معلمان، امکانات فیزیکی مدارس و تعاملات اجتماعی می توانند بر کیفیت یادگیری کودکان تاثیرگذار باشند. به طور خاص، این تحقیق به تحلیل نیازهای محتوای درسی نسبت به واقعیت های اجتماعی و فرهنگی، لزوم تربیت و توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های مداوم، و نقش محیط یادگیری در ایجاد انگیزه و خلاقیت در دانش آموزان می پردازد. همچنین، اهمیت همکاری بین مدرسه و خانواده، و تاثیر فناوری های مدرن بر بهبود فرآیند آموزشی مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که با ایجاد تغییرات اساسی در ساختار آموزشی و اتخاذ راهکارهای موثر، می توان فرآیند یاددهی-یادگیری را در دوره ابتدایی بهبود بخشید و از طریق این بهبود، زمینه ساز تربیت نسل های آینده با مهارت ها و ارزش های لازم برای مواجهه با چالش های جهانی شد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، ساختار آموزشی یادگیری ، یاددهی