نظام آموزشی شرق و غرب و روش های نوین تدریس زیست شناسی

پژوهش حاضر، به بررسی روش های نوین تدریس در آموزش زیست شناسی بین کشورهای غربی(آلمان و فرانسه)و کشورهای شرقی(ایران،کره جنوبی و چین) پرداخته است. این پژوهش یک مطالعه کیفی است که با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. داده های به دست آمده در پژوهش به صورت کیفی تجزیه و تحلیل شده اند. برای گردآوری داده ها، از اسناد و مدارک کتابخانه ای، مجلات، گزارش های تحقیقی، اسناد و مدارک برنامه درسی کشورهای مورد مطالعه، جستجو در شبکه جهانی اینترنت و سایت های معتبر به خصوص سایت های وزارت آموزش وپرورش کشورهای مورد مطالعه (ایران و کره جنوبی و چین و آلمان و فرانسه) استفاده شده است.پرسش های اساسی این پژوهش این است که نظام آموزشی در شرق و غرب چه تفاوتی با هم و چه تفاوتی با ایران دارند؟ و همچنین روش های تدریس زیست شناسی ارائه شده در هر یک از کشور های گفته شده به چه صورتی می باشد؟ این روش ها چه محاسن و معایبی دارند؟ امکانات لازم برای این پژوهش ها فراهم شده یا خیر؟پیشرفت های ایران در زمینه تحول تدریس چگونه بوده است؟ بر اساس یافته های این پژوهش به پرسش های مطرح شده ، مشخص شد که در عصر امروز روش های تدریسی که در کشورهای شرقی اجرا می شوند، از قبیل: یادگیری مبتنی بر پرسش، یادگیری تجربی، یادگیری مشارکتی است که گاه این روش ها به امکانات خاصی نیاز دارند و گاه بدون نیاز به تجهیزات و ابزاری انجام می پذیرند. روش های تدریس کشورهای غربی از قبیل: مسئله محور، آموزش مستقل ازکتاب، با استفاده از فناوری، مبتنی بر تیم، آموزش در فضای خارج از کلاس(آزمایشگاه)است. عنوان شد که روش تدریس کشورهای شرقی (ایران،کره جنوبی،چین) بیشتر بر حفظ مطالب و آماده شدن برای امتحانات و همچنین تمرکز آن بر روش سنتی تدریس و کمبود امکانات است و روش های تدریس کشورهای غربی بیشتر بر درک مفاهیم و آموزش مهارت های تفکر انتقادی با تمرکز بر روش های نوین تدریس و استفاده از فناوری های روز دنیا تاکید دارند. همچنین این پژوهش در انتها با ارائه پیشنهادهای راهبردی و عملی به جهت بهبود کیفیت آموزشی روش-های تدریس آموزش زیست شناسی با ایجاد مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله دانش آموزان را برای زندگی بهتر در عصر حاضر آماده کرده است.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی شرق ، غرب ، روش های نوین ، تدریس زیست شناسی