بررسی نقش قدرت، انسجام خانوادگی و محیط عملکرد پرستاری در پیش بینی رشد پس از سانحه در پرستاران بیماران کووید ۱۹ در بیمارستان های شهر بوشهر۱۴۰۲ :یک مطالعه گذشته نگر

مقدمه: هدف این مطالعه تعیین نقش قدرت، انسجام خانوادگی و محیط عملکرد پرستاری در پیش بینی رشد پس از سانحه در پرستاران بیماران کووید۱۹ در بیمارستان های شهر بوشهر ۱۴۰۲ بود.روش کار: در این مطالعه ی همبستگی، ۲۱۸ نفر از پرستاران مراقبت کننده از بیماران کرونایی بیمارستان های شهر بوشهر، به صورت دردسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه رشد پس از سانحه تدسکی و کالهون، ابزار سنجش نظام خانواده و پرسشنامه مقیاس محیط عملکرد پرستاری جمع آوری شد. تحلیل داده ها با بکارگیری شاخص های آمار توصیفی و نیز آزمون های آمار استنباطی آنالیز رگرسیون تک متغیره و چند متغیره در سطح معنی داری P<۰/۰۵ انجام شد. یافته ها: نتایج رگرسیون خطی سلسله مراتبی نشان داد که در مدل نهایی (P<۰/۰۰۱, adjusted R(۲)=۰/۰۸)، قدرت خانوادگی و محیط عملکردی نقش پیشگویی کنندگی رشد پس از سانحه داشتند (R(۲ به ترتیب ۰/۰۲، ۰/۰۳.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد قدرت خانوادگی و محیط عملکرد پرستاری، قدرت پیش گویی کنندگی رشد پس از سانحه را دارند و انسجام خانوادگی نتوانست پیش گویی کننده باشد. پیشنهاد می شود که پایش مداوم رشد پس از سانحه پرستاران، توسط مسئولان پرستاری صورت بگیرد.

کلیدواژه ها:

انسجام خانوادگی ، رشد پس از سانحه ، قدرت خانوادگی ، محیط عملکردی پرستاری