طراحی الگوی پیش بینی و ارزیابی تاثیر ریسک های ناشناخته بر بیمه گری اتکایی

هدف پژوهش طراحی الگوی پیش بینی و ارزیابی تاثیر ریسک های ناشناخته بر بیمه گری اتکایی می باشد.مسئله اینست که بیمه گری اتکایی که قبولی و یا واگذاری ریسک است با توجه به وجود ریسک های نوظهور و ناشناخته میتواند تحت تاثیر قرار گیرد که می بایست بررسی گردد.پژوهش توصیفی است که داده های آن از طریق پرسشنامه و نمونه ای متشکل از ۲۴۶ نفر کارکنان فعال در صنعت بیمه، به روش تصادفی گردآوری شده است.پایایی سوالات با آزمون آلفای کرونباخ تایید گردید. برای بررسی متغیر ها و تاثیر پذیری هریک از آنها ، از نرم افزار SPSS۲۵ استفاده گردید. همچنین آزمونهای نرمالیته ، همبستگی و رگرسیون جهت یافتن ارتباط معنادار بین متغیرهای مستقل و وابسته صورت پذیرفت. در مدل نهایی عواملی مانند وارونگی دما ، تغییر کشاورزی از دیم به آبی ، گرم شدن هوا از شرایط اقلیمی و عدم تطابق فناوری داخلی و فناوری از پیشرفت های علمی وارد معادله رگرسیون شدند. در نهایت پیشنهاد گردید با بررسی شرایط آب و هوایی هر منطقه ، توجه به پیش بینی های دانشمندان جغرافیایی ، انجام اتکایی تستی در خصوص استفاده از هوش مصنوعی و همگام شدن با شرکت های بیمه در بحث دیجیتال اقدامات لازم صورت پذیرد.

کلیدواژه ها:

ریسک ناشناخته ، اتکایی ، شرایط اقلیمی ، فناوری