نقدی بر مجازات محرومیت از حقوق اجتماعی مقرر در قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ در آیینه قانون اساسی

محرومیت از برخی حقوق اجتماعی مقرر در ماده ۲۶ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ که به عنوان مجازات های اصلی و تبعی می باشد، طبق شرایطی برای مدت معین اعمال می گردد و براساس تبصره ۲ ماده اخیرالذکر، پس از سپری شدن این مواعد حقوق اجتماعی به محکوم اعاده می شود، اما طبق همین تبصره برخی حقوق اجتماعی، حتی پس از مضی مدت، به محکوم مجازات تبعی اعاده نمی گردد. در این پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای صورت پذیرفته، مشاهده شدکه این رویکرد با برخی از اصول قانون اساسی در تعارض بوده و نیازمند اصلاح است.

کلیدواژه ها:

مجازات اصلی ، مجازات تکمیلی ، مجازات تبعی ، محرومیت از حقوق اجتماعی ، اعاده حیثیت