بارقه های تحول در ادبیات فارسی و روسی با محوریت نیما یوشیج والکساندر پوشکین

الکساندر پوشکین و نیما یوشیج به عنوان دو شاعر پیشرو و نوآور در ادبیات روسی و فارسی شناخته می­شوند. شاعرانی شیفته و عاشق، که در درجه اول عاشق فردیت خود و در درجه دوم عاشق جامعه­ای هستند که در آن زندگی می کنند.  شاعرانی که نمی توانند رنج مردم  ستمدیده را تحمل کنند و ساکت بنشینند، به دنبال راهی برای همدردی با مردم و بیداری توده مردم هستند، هر دو شاعر به خاطر افکار آزادی بخش دوره ای از زندگی خود را در تبعید به سر می­برند، همچنان در تبعید عاشق وطن و طبیعت سرزمین خود هستند هر دو طعم عشق فردی را چشیده و از آن گذر کرده به عشق والا و برتر می­اندیشند، گاهی دچار یاس می­شوند اما اجازه نمی دهند که یاس آنها را از ادامه مسیر باز دارد؛ دوباره تلاش می­کنند و راهی می گشایند برای بیان آنچه باید بیان شود. نیما و پوشکین با حضور همیشگی در شعرشان فاصله شعر و شاعر را از بین می­برند شعر را به زمان خود نزدیک می­کنند و در واقع با شعر خود یکی می­شوند، نیما واقعیت را با طبیعت در می آمیزد و پوشکین واقعیت را با تاریخ همراه می­سازد و با زبانی نو بیان می­کنند آنچه را که باید بیان شود.

کلیدواژه ها:

Pushkin ، Nima Yoshij ، love ، freedom and people. ، پوشکین ، نیما یوشیج ، عشق ، آزادی و مردم