بررسی عوامل موثر بر شدت صادرات صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل ایران طی دوره (۱۳۹۳-۱۳۷۹) با تاکید بر اثر مالکیت خصوصی

این مطالعه، به ارزیابی اثر نوع مالکیت بر صادرات در صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل ایران پرداخته است. علاوه بر این، اثر متغیرهای رقابت پذیری، اندازه بنگاه، نرخ ارز حقیقی و هزینه­های تحقیق و توسعه نیز بر صادرات صنایع فوق، مورد بررسی قرار گرفته است. داده­های ترکیبی مورد نظر با توجه به طبقه­بندی استاندارد (ISIC) در کدهای ۴ رقمی مرتبط با صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل ایران طی دوره ۱۳۹۳-۱۳۷۹ شکل یافته است. برای برآورد مدل اقتصادسنجی این مطالعه، تکنیک داده­های ترکیبی پویا و روش گشتاروهای تعمیم­یافته دو مرحله­ای (روش آرلانو و باند) استفاده شده است. نتایج حاصل از تخمین مدل، حاکی از اثر مثبت و معنادار مالکیت خصوصی، هزینه­های تحقیق و توسعه و رقابت پذیری بر شدت صادرات در صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل ایران است. با توجه به اثر مثبت متغیر نسبت تعداد بنگاه­های خصوصی به کل بنگاه­ها بر صادرات صنایع فوق، فراهم کردن زمینه ورود برای سایر بنگاه­های خصوصی که قصد تولید و صادرات در صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل  را دارند، می­تواند گامی بلند در جهت ارتقای تولید و تجارت خارجی در ایران باشد. علاوه بر این، نتایج نشان می­دهد که نرخ ارز حقیقی بر شدت صادرات صنایع مذکور، تاثیر معنی داری ندارد و بالا بودن نرخ تعرفه واردات وسایل حمل و نقل در ایران و بالا بودن قیمت نسبی این محصولات در مقایسه با قیمت­های جهانی، امکان صادرات محصولات تولیدی این صنایع را در ایران، محدود کرده است.

کلیدواژه ها:

Export intensity ، Private ownership ، Real exchange rate ، Vehicles manufacturing industry ، Dynamic Generalized Method of Moments (DGMM) ، شدت صادرات ، مالکیت خصوصی ، نرخ ارز حقیقی ، صنایع تولیدکننده وسایل حمل و نقل ایران ، رویکرد گشتاورهای تعمیم یافته پویا (GMM)