تحدید حقوق دفاعی متهم در دادرسی کیفری ایران با نگاهی به اسناد بین المللی و حقوق بشر

رعایت حداقل تضمینات دادرسی عادلانه از نوع حقوق بشر است. لذا دستگاه قضایی باید تدابیر لازم جهت رعایت حقوق متهم و جلوگیری از تحدید آن را فراهم نماید و امکانات لازم در اختیار متهم بگذارد تا بتواند در صورت بیگناهی از اتهامات ناروا تبرئه شود. شخصی که در مظان اتهام واقع شده و برخلاف اصل برائت مورد تعرض و تعدی قرار گرفته، حق دارد با بهره گیری از حقوق انسانی در قبال این تجاوز و اتهام از خود دفاع نماید، چراکه دفاع از هر حیث حقی است طبیعی. حقوق دفاعی متهم از فربه ترین مباحث حقوق بشر است و در اسناد حقوق بشری متعدد بدان توجه جدی شده است؛ به طوری که تحدید حقوق دفاعی متهم را با ضمانت اجراهایی مواجه می دانند؛ موضوعی که تا حدودی در اسناد داخلی کشور ما و در قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ در راستای کاهش تحدید حقوق دفاعی متهم نسبت به آن کوتاهی شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای – اسنادی مورد نگارش قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

متهم ، حق دفاع ، دادرسی عادلانه ، تحدید حقوق