بررسی تطبیقی قرارداد وام های سلف بانکی ایران با عقد سلم فقهی و شروط صحت آن در مذاهب

زمینه و هدف: پیش خرید نقدی محصولات واحدهای تولیدی به قیمت معین است که به منظور تامین قسمتی از سرمایه در گردش واحدهای تولیدی بکار گرفته می شود. بنابر تعاریف فقها، به لفظ سلم یا سلف؛ یا خرید مال مدت دار به نقد دانسته شده است. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع نظری بوده و روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می باشد و روش جمع آوری اطلاعات بصورت کتابخانه ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت داری رعایت شده است. یافته ها: عقود بانکی فعلی، مربوط به دریافت وام سلف از جانب بانک های ایران شروطی دارد که با توجه به تعاریف فقهی بیع سلم و شروط صحت آن؛ در می یابیم که تفاوت های موجود میان عقود بانکی در بانک های ایران و قوانین فقهی بیع سلم، و اختلاف در شروط اعطای وام های سلف از جانب بانک ها، و شروط ثمن و کالا در صحت بیع سلم، سبب فساد عقود سلم میان بانک ها و مشتریان می شود. نتیجه: دربازپرداخت وام سلف بانکی، مسلم فیه (کالا) که بصورت غیر منقول معامله می گردد، مانند بیع نقد به نقد به علاوه سودی از پیش تعیین شده تغییر می یابد، یعنی در این عقود بانکی، مسلم الیه کالا را می فروشد و در ازای مبیع که از قیبل محصول یا صنعت است، پول نقد را به رب السلم تسلیم می کند که برخلاف یکی از شروط صحت مسلم فیه است.

کلیدواژه ها:

فقه ، مذاهب اسلامی ، بیع سلم ، وام سلف ، کشاورزی ، بانک