حذف رنگزای مالاکیت گرین از پساب با استفاده از کامپوزیت زیستی چارچوب فلز – آلی (ZIF-۶۷) و پلیمر (کربوکسی متیل سلولز)
محل انتشار: فصلنامه مطالعات در دنیای رنگ، دوره: 14، شماره: 4
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 259
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSCW-14-4_001
تاریخ نمایه سازی: 11 دی 1403
چکیده مقاله:
در این تحقیق، چارچوب ایمیدازولات زئولیتی ۶۷ (ZIF-۶۷) و کامپوزیت زیستی کربوکسی متیل سلولز CMC/ZIF-۶۷ (CMC/ZIF-۶۷) سنتز شد. مواد سنتز شده با آنالیز های مختلف شناسایی شدند. سپس از کربوکسی متیل سلولز و کامپوزیت زیستی CMC/ZIF-۶۷ برای حذف رنگزای مالاکیت گرین استفاده شد. نتایج نشان داد که قابلیت حذف رنگزا با کامپوزیت زیستی (۳۵/۹۲ درصد) بیشتر از پلیمر کربوکسی متیل سلولز (۴۱/۹ درصد) است. با افزایش مقدار جاذب، درصد حذف مالاکیت گرین نیز افزایش می یابد. با افزایش مقدار جاذب، مکان های فعال سطح جاذب در دسترس تر است و درصد حذف رنگزا بیشتر می شود. درصد حذف رنگزا در مقادیر ۱، ۲، ۳ و ۴ میلی گرم جاذب کامپوزیت به ترتیب ۲۵، ۵۴، ۷۹ و ۳۵/۹۲ درصد بود. با افزایش غلظت رنگزا، میزان حذف رنگزا کاهش یافت. میزان حذف رنگزا در غلظت های ۲۰، ۳۰، ۴۰ و ۵۰ میلی گرم در لیتر با کامپوزیت به ترتیب ۳۵/۹۲، ۸۵، ۷۹ و ۷۱ درصد بود. وجود حلقه های ایمیدازول در ساختار ZIF-۶۷ به عنوان لیگاند می تواند یکی از دلایل اصلی ظرفیت جذب بالای کامپوزیت زیستی باشد. با توجه به پیوند های دوگانه در حلقه های ایمیدازول، برهم کنش های انباشتگی Π-Π با حلقه های آروماتیک مالاکیت گرین رخ می دهد. این برهم کنش ویژه کامپوزیت زیستی را قادر می سازد تا ظرفیت بالای مالاکیت گرین را جذب کند. جذب رنگزا توسط کامپوزیت زیستی CMC/ZIF-۶۷ از ایزوترم لانگمویر و سینتیک شبه مرتبه دوم پیروی می کند.
کلیدواژه ها:
سنتز و شناسایی ، کامپوزیت زیستی چارچوب فلز – آلی (ZIF-۶۷) ، پلیمر (کربوکسی متیل سلولز) ، حذف آلاینده آلی (رنگزا) ، پساب
نویسندگان
سحر آیار
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده شیمی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران، کد پستی: ۴۱۹۹۶۱۳۷۷۶.
حسن تاجیک
دانشیار، دانشکده شیمی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران، کد پستی: ۴۱۹۹۶۱۳۷۷۶.
نیازمحمد محمودی
استاد، گروه محیط زیست، پژوهشگاه رنگ، تهران، ایران، صندوق پستی: ۶۵۴-۱۶۷۶۵۴.
هادی فلاح معافی
دانشیار، دانشکده شیمی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران، کد پستی: ۴۱۹۹۶۱۳۷۷۶.
بهاره ربیعی
دانشجوی پسادکتری، گروه محیط زیست، پژوهشگاه رنگ، تهران، ایران، صندوق پستی: ۶۵۴-۱۶۷۶۵۴.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
