رابطه بین اعتماد به نفس و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

اعتماد به نفس، به عنوان یکی از عوامل روان شناختی کلیدی، نقشی اساسی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله به بررسی رابطه میان اعتماد به نفس و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی پرداخته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-همبستگی انجام شد و ۲۰۰ دانش آموز مقطع ابتدایی از مدارس شهر تهران به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد اعتماد به نفس روزنبرگ و بررسی نتایج تحصیلی دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج نشان داد که بین اعتماد به نفس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آموزانی که سطح بالاتری از اعتماد به نفس داشتند، به طور میانگین عملکرد تحصیلی بهتری نیز از خود نشان دادند. همچنین، تحلیل های آماری نشان داد که اعتماد به نفس به عنوان یک پیش بین قوی برای موفقیت تحصیلی عمل می کند و می تواند تاثیر عوامل دیگر همچون حمایت خانواده و محیط مدرسه را تعدیل کند.این پژوهش نشان داد که ارتقاء اعتماد به نفس دانش آموزان می تواند به عنوان یک راهبرد موثر برای بهبود نتایج تحصیلی آنها مورد استفاده قرار گیرد. برنامه های آموزشی و مشاوره ای با هدف تقویت اعتماد به نفس، از جمله آموزش مهارت های حل مسئله، ایجاد محیط حمایتی در مدرسه و تقویت روابط مثبت میان معلمان و دانش آموزان، می توانند تاثیر قابل توجهی در افزایش عملکرد تحصیلی داشته باشند.در نهایت، این مقاله بر اهمیت توجه به ابعاد روان شناختی در طراحی برنامه های آموزشی تاکید می کند و پیشنهاد می دهد که سیاست گذاران و مربیان، اعتماد به نفس را به عنوان یک مولفه کلیدی در برنامه های رشد تحصیلی دانش آموزان در نظر بگیرند. یافته های این تحقیق می تواند به عنوان پایه ای برای مطالعات آتی در زمینه تاثیر عوامل روان شناختی بر پیشرفت تحصیلی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، ابتدایی