استخراج تیپ های هیدروآکوستیکی دریای عمان بر اساس داده هایARGO و معرفی یک الگوی جدید برای شناسایی این تیپ ها

با توجه به نبود هیچ الگویی از تیپ های هیدروآکوستیکی در دریای عمان، به کارگیری داده های چند سال گذشته و ارائه یک الگو در این منطقه ضروری می باشد. در این پژوهش دریای عمان به پنج بخش تفکیک و از اطلاعات میدانی ثبت شده پایگاه داده برنامه بین المللی جمع آوری اطلاعات ARGO از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۲۳ استفاده و برای اولین بار الگوی جدیدی جهت نام گذاری تیپ های هیدروآکوستیکی ارائه می شود. ضمنا مشاهده شد که بیشترین تراکم نیم رخ های به دست آمده از داده های ARGO مربوط به بخش جنوب غربی دریای عمان و کم ترین مربوط به آب های شمال و شمال شرق راس الحد است. هم چنین این نتیجه به دست آمد که میانگین تیپ های هیدروآکوستیکی غالب شکل گرفته از ماه مارس تا می منفی هستند و در نتیجه غالبا در این ماه ها کانال سطحی تشکیل نمی شود. از دیگر نتایج این تحقیق این است که روند تغییرات عمق کانال صوتی تقریبا در همه مناطق از ماه ژوئن تا فوریه سال آینده افزایشی است. ضمنا مقایسه ماهانه عمق کانال سطحی این نتیجه را ارائه کرد که در مناطق ۲،۱ و ۳ که به خطوط ساحلی نزدیک ترند، کانال سطحی دارای عمق بیشتری است. یکی از مهم ترین یافته های این پژوهش مقایسه اثر طول و عرض جغرافیایی بر تیپ های هیدروآکوستیکی است و این نتیجه به دست آمد که نیم رخ ها بیشتر از تغییرات طول جغرافیایی تاثیر می پذیرند. ضمنا مشاهده شد که در اعماق بیشتر آب های نزدیک به تنگه هرمز (به جز ماه های مارس و جولای)، سرعت صوت بر اثر افزایش دما و شوری آب های وارده از خلیج فارس افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

تیپ های هیدروآکوستیکی ، صوت در دریا ، داده های ARGO ، نیم رخ سرعت صوت ، دریای عمان