تاثیر تمرینات ورزشی و مصرف کورکومین بر فریتین سرم و آلبومین سرم در بیماران همودیالیز

هدف: با توجه به تاثیر شاخص های التهابی بر مرگ و میر و اهمیت کاهش آن ها، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات ورزشی و مصرف مکمل کورکومین بر برخی شاخص های التهابی در بیماران همودیالیز است. روش : در این مطالعه نیمه تجربی یک سوکور، با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل ۶۸ شرکت کننده با بیش از ۳ ماه سابقه دیالیز شرکت کردند، این افراد به طور تصادفی به ۴ گروه ۱۷ نفری تمرین، کورکومین، تمرین و مصرف مکمل کورکومین و کنترل تقسیم شدند. مداخله ورزشی به صورت ۱۲ هفته تمرین و مداخله مکمل به صورت ۱۰۰۰ میلی گرم کورکومین انجام گرفت. داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف_ اسمیرنوف و آنالیز کواریانس در سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ تحلیل شد. یافته ها: مشخص شد تاثیر توامان تمرین و مصرف کورکومین سبب تغییرات معنادار به صورت کاهش میزان فریتین سرم و افزایش سطح آلبومین سرم و ظرفیت عملکردی می شود (P < ۰.۰۵). همچنین در گروه تمرین نیز نتیجه مشابهی مشاهده شد. مصرف کورکومین نیز به تنهایی سبب کاهش میزان فریتین سرم و افزایش سطح آلبومین سرم شد (P < ۰.۰۵)، اما افزایش معناداری در ظرفیت عملکردی مشاهده نشد (P > ۰.۰۵). بیش ترین کاهش در سطح فریتین سرم (۵/۵ ± ۵۹-) و بیش ترین افزایش در میزان آلبومین سرم (۲۵±۸۱۱) و ظرفیت عملکردی (۶۱/۱۵±۶۷) در گروه تمرین همراه با مصرف مکمل کورکومین مشاهده شد. نتیجه گیری: تمرینات ورزشی به همراه مصرف مکمل کورکومین باعث کاهش التهاب بیماران دیالیزی می شود و میزان تاثیر گذاری آن نسبت به تمرین به تنهایی و مصرف کورکومین به تنهایی بیشتر است.

کلیدواژه ها:

تمرینات ورزشی ، کورکومین ، فریتین سرم ، آلبومین سرم ، ظرفیت عملکردی ، بیماران همودیالیز