شمس تبریزی و تفسیرهای بدیع او از آیات قرآن

سال انتشار: 1385
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 212

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_LIRE-4-14_005

تاریخ نمایه سازی: 10 دی 1403

چکیده مقاله:

قرآن کریم از آن هنگام که از طرف حضرت باری بر قلب رسول خویش نازل گردید، به دلیل ساخت زبانی، بافت معنایی و ویژگیهای بلاغی بی مانندش مورد توجه مخاطبان قرار گرفت؛ به گونه ای که حتی سوالات متعددی را برای اصحاب پیامبر اکرم (ص) به وجود می آورد و آن حضرت به فراخور درک و آگاهیشان به رموز معنایی پاره ای از آیات اشاره می کردند. بنابراین، می توان گفت تفسیر قرآن از بدو نزول آیات آغاز گردید و با گسترش اسلام و افزایش تعداد مخاطبان و رشد آگاهیهای دینی پیروان آن، وسعت و عمق بیشتری یافت. به طوری که رویکردهای متفاوتی در تفسیر قرآن اعم از بررسی اختلاف قرائتها، تفسیر لغوی و نحوی، تاریخی، کلامی، سیاسی و عرفانی در میان مسلمانان به وجود آمد و مفسران اسلامی در هر یک از حوزه ها، آثار پرشمار و ارزشمندی خلق کردند. تفسیرهای عارفانه نیز در کنار سایر تفاسیر از قرون اولیه مورد اهتمام قرار گرفت و آثار مدونی در این زمنیه نگاشته شد. اما عارفانی بودند که به صورت پراکنده و در لابه لای آثار خویش بعضی از آیات قرآن را تفسیر یا تاویل می نمودند. جستجو، یافتن و تحلیل این تفسیرها کمک شایانی به تبیین سنت تفسیرنویسی عارفانه خواهد نمود. شمس الدین محمد تبریزی در تنها اثر خویش؛ یعنی «مقالات» نظریه های جالب تفسیری و تاویلات بدیعی از پاره ای از آیات قرآن دارد و خود ادعا می کند از هیچ مفسر پیش از خود تاثیر نپذیرفته است. در این مقاله ضمن تشریح نظریه و رویکردهای وی به علم تفسیر، نمونه هایی از تفسیرهای او را آورده و با تفسیرهای عرفانی پیش از وی مقایسه کرده ایم. شمس تبریزی در تفسیرهای معدود خویش، تفسیر واژگانی، تاریخی و کلامی را نادیده می گیرد و به تفسیر تخیلی متکی بر اسطوره­های مذهبی نیز توجهی نمی کند. بلکه براساس «تجربه­ عارفانه­شخصی» خویش، آیات را تفسیر و تاویل می کند.با مقایسه تفسیرهای وی با آثار پیشینیان، به این نتیجه رسیدیم که شمس، هرچند نتوانسته است خود را یکسره از سیطره سنت تفسیرنویسی عرفانی قبل از خود خارج کند، در تفسیرهای معدود خود رهیافتهای کاملا بدیع و تازه ای دارد و به دلیل اصالت دریافت و تاویلات وی، نمی توان در سنت تفسیرنویسی عرفانی آنها را نادیده گرفت.

نویسندگان

قدرت اله طاهری

دانشگاه پیام نور

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • آلستون، ویلیام، پی؛ فلسفه زبان؛ ترجمه احمد ایرانمنش و احمد ...
  • ابن عربی، محمدبن علی؛ تفسیر قرآن کریم؛ تحقیق الدکتور مصطفی ...
  • ابن عربی، محمدبن علی؛ فتوحات مکیه؛ ج۲، بیروت؛ دارصادر، بی ...
  • ابن کثیردمشقی؛ ابوالفدا اسماعیل؛ تفسیر القرآن العظیم، چاپ دوم، بیروت: ...
  • احمدی، بابک؛ ساختار و تاویل متن، چاپ پنجم، تهران: نشر ...
  • ایزدی مبارکه، کامران؛ شروط و آداب تفسیر و مفسر؛ چاپ ...
  • تبریزی،شمس الدین محمد؛ مقالات؛ تصحیح محمدعلی موحد، چاپ دوم، تهران: ...
  • بارت،رولان؛درجه صفر نوشتار،ترجمه شیرین دخت دقیقیان، چاپ اول، تهران: هرمس،۱۳۷۸ ...
  • حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله (۱۴۰۲ق)؛ کشف الظنون عن اسامی ...
  • سلمی، محمد بن حسین؛ مجموعه آثار؛ گردآوری نصرالله پورجوادی، چاپ ...
  • قشیری، ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن؛ تفسیرالقشیری مسمی بلطائف الاشارات؛ الطبعه ...
  • کربن، هانری؛تاریخ فلسفه اسلامی؛ ترجمه جواد طباطبایی، چاپ دوم، تهران: ...
  • کمالی دزفولی، سید علی؛ قانون تفسیر؛ تهران: انتشارات ناصر خسرو، ...
  • گلدزیهر،ایگناس؛گرایش های تفسیری در میان مسلمانان؛ ترجمه سید ناصر طباطبایی، ...
  • مولوی، جلال الدین محمد بلخی؛ مثنوی معنوی؛ به اهتمام رینولد ...
  • میبدی، رشید الدین ابوالفضل؛کشف الاسرار و عده الابرار؛ به سعی ...
  • نویا، پل؛ تفسیر قرآنی و زبان عرفانی؛ ترجمه اسماعیل سعادت، ...
  • نمایش کامل مراجع