ویژگی های سبکی ترانه های تخت حوضی

ترانه­ های تخت حوضی بخشی از ادبیات عامیانه است که معمولا همراه با موسیقی سنتی و هنگام اجرای نمایش­ های شاد خوانده می ­شود. این­ دل­سروده­ ها با هویت اجتماعی و فرهنگی ما درآمیخته است و سادگی و بی ­پیرایگی آن­ها با زبان طبقه عامه جامعه تناسب دارد. در این پژوهش ویژگی­ های سبکی ترانه ­های تخت حوضی در لایه­ های آوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی با شیوه توصیفی تحلیلی بررسی می ­شود. هدف از پژوهش، شناساندن بهتر این ترانه ­ها و ارزش­ نهادن به اصالت زبان، بی ­پیرایگی و مردمی ­بودن آن­ هاست؛ زیرا نوگرایی­ های جدید، موجود یت شان را به خطر انداخته است. بر­اساس نتایج این پژوهش، وجه غالب در اشعار تخت حوضی، عاطفی است که نشان می­ دهد اساسا ترانه­ ها بسیار احساسی و هیجانی سروده شده­ ا ند و نخستین هدف گویندگان آن­ها شادی­ آفرینی بوده است. کاربرد واژه­ های حسی، عامیانه و گاه، زننده و فراهنجاری­ های زبانی، مشخصه بارز سروده­ های تخت حوضی است که با هدف طنزآفرینی، نشاط­ آوری و تسریع در ارتباط با مخاطب به آن توجه شده است. همچنین در این سروده ­ها از عناصر بلاغی اندکی که بیشتر خاستگاه اجتماعی دارند، بهره گرفته شده است و به­ دلیل پیوند با لایه­ های بیرونی زبان، طبیعی و شفاف ­اند.

کلیدواژه ها:

Theatrical songs ، Stylistics ، Phonological layer ، Lexical layer ، Syntactic layer ، Rhetorical layer ، ترانه های تخت حوضی ، سبک شناسی ، لایه آوایی ، لایه واژگانی ، لایه نحوی ، لایه بلاغی