تحلیل گفتمان انتقادی در داستان عامیانه حسین کرد شبستری

مفهوم قدرت و رابطه آن با ایدئولوژی یکی از مولفه­های اساسی نظریه گفتمان انتقادی است. در این مقاله جایگاه و موضع قدرت ایدئولوژیکی یکی از عیاران شاه عباس صفوی به نام حسین کرد را بر اساس دو مفهوم کنش تهدید­کننده وجهه و کنش حافظ وجهه در مقابل دشمنان شاه عباس بررسی کرده­ایم. در کنش تهدیدکننده وجهه، حسین کرد، بی­پروا به شیوه­های بیانی مختلفی، خود را در موضع قدرت و مخاطب را در موضع پذیرش قدرت قرار می­دهد. در کنش حافظ وجهه نیز بسامد بالا به حفظ وجهه خود حسین کرد تعلق دارد و گاهی در رده­ای پایین­تر به شاه­عباس تعلق می­یابد. در این مقاله بر اساس دو کنش یادشده، نشان داده می­شود که عیاری به نام حسین کرد، در جایگاه بسیار بالایی حتی گاه برتر از شاه عباس قرار می­گیرد. به همین دلیل است که او حتی از کنش تهدیدکننده وجهه علیه شاه عباس نیز استفاده می­کند. هدف این پژوهش نیز نشان دادن موضع قدرت عیاران شاه­عباس و به­ویژه حسین کرد با توجه به مولفه ایدئولوژی بوده است.

کلیدواژه ها:

Hosein Kord Shabestari ، Critical discourse ، Power ، Ideology ، Shah Abbas Safavi. ، حسین کرد شبستری ، گفتمان انتقادی ، قدرت ، ایدئولوژی ، شاهعباس صفوی