نقد و بررسی محتوای رمانهای چهارگانه البشیر بن سلامه (عایشه، عادل، علی، ناصر) بر اساس رویکرد تحلیل گفتمان و ترسیم فضای فرهنگی- اجتماعی تونس در رمان های چهارگانه

نگاه ساختاری به آثار ادبی به سبب بررسی عناصر درون متنی و کشف الگوی پیوند آنها، زمینه های دریافت شایسته تر از ماهیت ادبیات را فراهم می آورد، و با ارایه شگردهای خلق آثار برتر ادبی می تواند به گسترش الگو های پردازش اثر ادبی کمک کند. بدین ترتیب، برای بررسی ساختاری و محتوای متن رمان چهارگانه االبشیر بن سلامه، ناچار باید ابتدا طرح کلی آن را استخراج کرد، و سپس به تحلیل آن پرداخت. در تجزیه رمان به طرح اولیه، عناصر و متون رمان ها، به میزان شرکت در زنجیره حوادث و نقش شان در ساختن نقاط اوج در درجه اهمیت قرار می گیرند. قدرت یک رمان واقع گرا چون رمان های مذکور، در تعداد پی رفت های کامل و چگونگی چینش و رابطه علی و معلولی برقرار شده در میان آنهاست. تعداد پی رفتهای اصلی معمولا به تعداد نقاط اوج داستانی وابسته اند. رمان، یکی از انواع ادبی جدید است که در اوایل قرن بیستم به عنوان یک فن ادبی مستقل، جایگاه خود را در ادبیات عربی محکم کرد از اینرو تصویری عینی از چشم انداز برداشت نویسنده از زندگی است که اوضاع فکری فرهنگی هر عصری را به تصویر می کشد تحقیق حاضر تلاش کرده است با روش توصیفی- تحلیلی و با هدف تبیین نقد ادبی بر رمان های چهارگانه ابن سلامه نگارش یافته است نتایج حاصل از تحقیق حاکی از آن است که ابن سلامه در زمان خود با استفاده از شیوه زبانی ،نمادین به نقد اوضاع سیاسی و اجتماعی جامعه تونس پرداخته و بحران روحی قهرمان داستان مصیبتهای روشنفکران و تعارض های درونی آنان را به تصویر کشیده است. همچنین البشیر بن سلامه با به کارگیری فن توصیف و شیوه ها و ابزارهای گوناگون آن علاوه بر توفیق در انتقال عواطف و حالات درونی شخصیت های رمان به خواننده وی را به خوبی در جریان حوادث رمان قرار داده و تصویر بسیار ملموسی از فضای رمان ارائه کرده است.

کلیدواژه ها:

تحلیل گفتمان ، رمان ، البشیر بن سلامه ، رمانهای چهارگانه (عایشه ، عادل ، علی ، ناصر) ، شخصیت ، نقد ادبی ، اوضاع سیاسی- اجتماعی.