نقش جهت گیر ی های مذهبی و خودمهارگری در پیش بینی آمادگی اعتیاد به مواد مخدر

زمینه و هدف: خودمهارگری به عنوان یکی از سازههای بسیار مهم شخصیت انسان، نقش حائز اهمیتی در غلبه بر تمایلات و تکانههای ناسالم و همچنین انجام رفتارهای اجتماعی و سازگارانه دارد. پژوهشها نشان دادهاند که مذهب در مقابل گرایش نوجوانان به مصرف مواد مخدر به عنوان یک سپر محافظتی عمل میکند . انتظار میرود یکی از فرآیندهای زیربنایی که مذهب از طریق آن نقش بازدارندگی خود را در برابر اعتیاد به مواد مخدر ایفا نماید، ظرفیت خودمهارگری است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش جهتگیریهای مذهبی و خودمهارگری در پیشبینی آمادگی اعتیاد به مواد مخدر انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه همبستگی است و جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دختر دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی بود که در نیمسال اول سال تحصیلی ۹۴-۱۳۹۳ ساکن خوابگاه بودند. از این جامعه نمونهای با حجم ۱۱۰ نفر به شیوه دردسترس انتخاب شد. از مقیاسهای جهتگیری مذهبی آلپورت، فرم کوتاه خودمهارگری تانجنی و پرسشنامه آمادگی اعتیاد وید و بوچر به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. تحلیل دادهها با آزمونهای آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون و استفاده از Spss-۲۱ انجام شد. یافتهها: نتایج تحلیل دادههای جمعآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین جهتگیری مذهبی درونسو با آمادگی به اعتیاد (۰۰۱/۰=p , ۳۰/۰- =r) و خودمهارگری با آمادگی به اعتیاد (۰۰۰/۰=p , ۴۰/۰- =r) رابطه معنادار آماری وجود داشت. بر اساس تحلیل رگرسیون گامبهگام، در مجموع دو متغیر جهتگیری مذهبی درونسو و خودمهارگری میتوانند ۱۹ درصد از تغییرات متغیر ملاک را پیشبینی نمایند. نتیجهگیری: جهتگیریهای مذهبی به واسطه تاثیرات مهمی که در زندگی افراد دارد یک روش مقابلهای موثر در برابر رفتارهای انحرافی بوده و از طرفی با تقویت روحیه خودمهارگری میتوان از بروز خطرپذیری و رفتارهای انحرافی نظیر آمادگی ابتلا به اعتیاد را در افراد پیشگیری نمود.

کلیدواژه ها:

Religious ، Self-Control ، Drug Addiction ، Religious Orientation. ، دینداری ، خودمهارگری ، اعتیاد به مواد مخدر