ارتباط اضطراب اجتماعی با برخی متغیرهای دموگرافیک دانشجویان پرستاری

زمینه و هدف: برخورداری از سطوح بالای سلامت روانی در دوران دانشجویی از لازمههای رویارویی موثر با عوامل تنشزای متعدد در طول دوران تحصیل، بخصوص در رشتههای علوم پزشکی است.اضطراب اجتماعی باعث اختلال در عملکرد تحصیلی، تضعیف توانایی و عدم شکوفایی استعدادهای دانشجویان شده و سلامت روانی آنها را تهدید میکند.هدف این مطالعه تعیین ارتباط اضطراب اجتماعی با برخی متغیرهای دموگرافیک در دانشجویان سال اول تا چهارم پرستاری دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهراندر سال ۱۳۸۹ بود. روش کار: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، ۴۰۰ دانشجو از دانشگاههای علوم پزشکی شهر تهران که با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای با تخصیص متناسب انتخاب شده بودند، پرسشنامه اضطراب اجتماعی لیبوویتز و فرم اطلاعات دموگرافیک را تکمیل کردند. دادهها طی یک ترم تحصیلی در سال ۱۳۸۹ جمعآوری و با استفاده از روشهای آمار توصیفی فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار و روشهای آمار استنباطی آنالیز واریانس یک طرفه، تی مستقل و آزمون تعیین شفه از طریق نرم افزار SPSS-۱۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد متغیرهای سابقه کار دانشجویی و دانشکده محل تحصیلبا اضطراب اجتماعی ارتباط معنادار آماری داشتند (به ترتیب ۰۲/۰=p و ۰۱/۰ p=). مطالعه حاضر بین متغیرهای جنس، ترم تحصیلی، معدل، محل سکونت، وضعیت تاهل و سطح اقتصادی با اضطراب اجتماعی ارتباط معنادار آماری نشان نداد. نتیجه گیری: با توجه به معناداری ارتباط متغیرهای دانشکده محل تحصیل و سابقه کار دانشجویی با اضطراب اجتماعی دانشجویان، به نظرمیرسد سیستم آموزش پرستاری با برگزاری دورههای آموزشی در زمینه مهارتهای مقابلهای با اضطراب و اعمالاستراتژیهای ارتقاء دهنده سلامت روانی به عنوان یک اولویت در برنامههای آموزشی و نیز تسهیل شرایط و تشویق دانشجو به انجام کار دانشجویی قادر به اثرگذاری و کنترل سطوح اضطراب اجتماعی این قشر مهم از اجتماع باشد.

کلیدواژه ها:

Social Anxiety ، Nursing Student ، Demographic Variables ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان پرستاری ، متغیرهای دموگرافیک