میزان شیوع و عوامل مرتبط با هراس اجتماعی در دانشجویان پرستاری و مامایی

زمینه و هدف: هراس اجتماعی شایعترین اختلال اضطرابی است و معمولا در اوایل دوران نوجوانی یا بزرگسالی همراه با افزایش خودآگاهی ایجاد می گردد. مطالعات محدودی شیوع هراس اجتماعی را در دانشجویان پرستاری و مامایی بررسی نموده اند؛ لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین شیوع و عوامل مرتبط با هراس اجتماعی در دانشجویان پرستاری و مامایی بود. روش کار: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، در مجموع ۲۲۰ دانشجو (۱۲۳ نفر پرستاری و ۹۷ نفر مامایی) از دانشکده پرستاری و مامایی قزوین در سال ۱۳۹۲ به روش سرشماری شرکت نمودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه دو قسمتی شامل اطلاعات فردی- اجتماعی و ابزار ارزیابی هراس اجتماعی بود. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای  توصیفی و تحلیلی به کمک SPSS-۱۶ تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: میانگین سنی دانشجویان ۸/۳±۲۳/۲۱ سال و اکثرا زن (۷/۷۶%، ۱۶۸ نفر) بودند. شیوع هراس اجتماعی در بین دانشجویان ۶/۲۸ درصد بود. فراوانی شدت هراس اجتماعی خفیف ۱۹ درصد، متوسط ۳/۷ درصد، شدید ۹/۰درصد و خیلی شدید ۹/۰درصد بود.بین سطح تحصیلات مادر (۰۱/۰p<، ۵۳۴/۰OR=) و محل سکونت و ابتلا به هراس اجتماعی ارتباط آماری معنیداری مشاهده شد (۰۵/۰p<، ۶۱۳/۲OR=)؛ بطوری که سطح تحصیلات پایین تر مادر و زندگی شهری شانس ابتلا به هراس اجتماعی را افزایش می داد. نتیجه گیری: شیوع هراس اجتماعی  در مطالعه نسبتا بالا بود. راهبردهای پیشگیرانه و درمانی جهت کاهش شیوع هراس اجتماعی در دانشجویان به صورت آگاه نمودن دانشجویان و والدین آنها در مورد در دسترس بودن درمانهای دارویی و روانی برای هراس اجتماعی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Social Phobia ، Prevalence ، Student ، Nursing ، Midwifery. ، هراس اجتماعی ، شیوع ، دانشجو ، پرستاری ، مامائی