بررسی اعمال خشونت نسبت به پرستاران شاغل در بیمارستان های استان زنجان

چکیده زمینه و هدف: اگرچه هر کسی در بیمارستان می تواند در معرض حملات مختلف فیزیکی و تهدیدهای لفظی قرار گیرد اما پرستاران به علت تماس مستقیم با بیماران و همراهان در معرض بیشترین میزان تهاجم قرار دارند، با این حال تحقیقات اندکی در مورد خشونت نسبت به پرستاران انجام شده است. روش کار: این مطالعه توصیفی بر روی ۱۹۰ نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های استان زنجان که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند انجام گرفت. در این مطالعه از پرسشنامه خشونت نسبت به کارکنان بهداشتی سازمان جهانی بهداشت به شکل تعدیل شده پس از تعیین روایی محتوایی و پایایی جهت جمع آوری داده ها استفاده شد.تجزیه و تحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که بیشترین خشونت های انجام شده بر روی پرستاران به ترتیب از نوع لفظی، فیزیکی و کمترین آنها از نوع نژادی و جنسی بوده است. اکثر مهاجمین از بستگان بیماران  بوده و عمده ترین اقدام پرستاران در واکنش به خشونت دعوت مهاجم به آرامش بوده است. همچنین گزارش موارد خشونت اندک و انجام اقدامات پیشگیری کننده از خشونت از طرف سازمان ها در سطح پایین بود. نتیجه گیری: با توجه به عدم اهتمام سازمان های پیشگیری از خشونت پیشنهاد می شود که با بکارگیری اقدامات پیشگیرانه شامل برگزاری کارگاه بازآموزی، افزایش تعداد پرستاران و فراهم کردن امکانات امنیتی و همینطور ابداع دستورالعمل هایی برای گزارش موارد خشونت گامی هرچند کوچک در راه امنیت محل کار پرستاران و ارتقاء کیفیت مراقبت های پرستاری برداشته شود. واژگان کلیدی: خشونت، محل کار، پرستاران

کلیدواژه ها:

خشونت ، محل کار ، پرستاران