تبیین فرایند تشخیصی واژینیسموس: یک مطالعه تحلیل محتوا

زمینه و هدف: اجماع ۱۵۰ ساله روی معیارهای تشخیصی بالینی درد، انقباض و اسپاسم برای تشخیص واژینسموس مورد سوال قرار گرفته است. این مطالعه با هدف فهم چگونگی تشخیص واژینیسموس در زنان مبتلا صورت گرفت. روش کار: مطالعه حاضر با رویکرد کیفی و از نوع تحلیل محتوای قراردادی در سال ۹۴-۹۳ انجام شد. تعداد ۳۳ نفر شامل۲۰ نفر از گروه بیماران و ۱۳ نفر از گروه تشخیص دهنده بالینی (متخصص زنان، ماما و روانشناس بالینی) به روش نمونه­ گیری هدفمند و نظری در مطب، مراکز و کلینیک­ های سلامت خانواده و جنسی شهرهای تهران و کرج مورد مصاحبه نیمه­ ساختاری قرار گرفتند. یافته­ ها: از تحلیل داده ها دو مضمون «اختلال درک شده در برقراری رابطه زناشویی» با زیرمضامین رنج جسمی و ناتوانی در برقراری ارتباط جنسی و آزردگی و آسیب های روانی- عاطفی و «مهارت و دانش کاربردی تشخیص‫دهنده» با زیرمضمون‫های تعامل رفتاری ناشی از شرایط تشخیصی و معیارهای تشخیصی درمانگر به دست آمد. نتیجه ­گیری: نتایج نشان داد که درمانگر می­ بایست بر اساس آنچه که به عنوان دانش خود از بیماری واژینیسموس آموخته بتواند با مهارت، معیارهای بالینی تشخیصی واژینیسموس همانند اسپاسم و انقباض و درد را مشاهده و کشف نماید و بعد از ایجاد شک به تشخیص واژینیسموس در مرحله بعد با واکاوی ماهرانه چگونگی وضعیت رابطه زناشویی بیمار و کشف ابعاد رنج جسمی و ناتوانی بیمار در برقراری رابطه جنسی و آزردگی و آسیب­ های روحی و روانی ناشی از آن به تشخیص واژینیسموس، مهر تایید بزند. برای تشخیص قطعی و صحیح واژینیمسوس در گام نخست انجام معاینه ژنیکولوژی برای کشف شاخص­ های بالینی و در گام دوم واکاوی ماهرانه کیفیت روابط زناشویی زوجین توصیه می­شود.

کلیدواژه ها:

Vaginismus ، Diagnostic Criteria ، Vaginal Spasm ، Content Analysis ، واژینیسموس ، معیارهای تشخیصی ، اسپاسم واژینال ، تحلیل محتوای قراردادی