بررسی ارتباط آمادگی بیماران برای ترخیص از دیدگاه پرستاران با پیامدهای بعد از ترخیص

زمینه و هدف: سیستم های درمانی علاوه بر توجه به کمک به بهبود سلامتی بیماران حین بستری لازم است به پیامدهای بعد از ترخیص آنها نیز توجه نمایند. لذا شناسایی عوامل مرتبط با پیامدهای بعد از ترخیص، حائز اهمیت میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط آمادگی بیماران برای ترخیص از دیدگاه پرستاران با پیامدهای بعد از ترخیص انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی بود که در سال ۱۴۰۱ انجام شد. جامعه پژوهش، بیماران بزرگسال بستری در بخشهای عمومی دو مرکز منتخب آموزشی- درمانی شهر سنندج و پرستاران هر کدام از بیماران در روز ترخیص بودند که از بین آنها تعداد ۳۶۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل فرم اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه آمادگی ترخیص از دیدگاه پرستار و چک لیست ۶ سوالی پیامدهای بعد از ترخیص بود. دادهها با نرم افزار SPSS-۲۱ در سطح معناداری ۰/۰۵ و با آمار توصیفی و آزمون های آماری تی مستقل، کای اسکوئر، مدل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمره کل آمادگی ترخیص بیماران، ۱/۱۹±۷/۸۲و در سطح متوسط بود. کمترین نمره آمادگی مربوط به بعد دانش (۱/۶۰±۷/۶۱) بود. بهبودی بعد از یک ماه در ۹۳/۴ درصد بیماران گزارش شد. بیمارانی که در فاصله ترخیص تا یک ماه بعد فوت شده بودند به طور معناداری نمره آمادگی حین ترخیص کمتری از دیدگاه پرستاران، دریافت کردند (۰/۰۰۱بیمار در زمان ترخیص و لحاظ آن در تصمیم گیری برای ترخیص باید مورد توجه قرار گیرد زیرا بیمارانی که فوت کرده بودند؛ به طور معناداری از دیدگاه پرستاران، آمادگی کمتری حین ترخیص داشتند.

کلیدواژه ها:

Discharge Readiness ، Post-discharge Outcome ، Nurse ، Patient ، Hospital ، آمادگی ترخیص ، پیامد بعد از ترخیص ، پرستار ، بیمار ، بیمارستان